Zondag kiest Hongarije een nieuw parlement. Brussel zal opgelucht ademhalen als Viktor Orbán verliest. Maar wie denkt dat de problemen van de EU daarmee zijn opgelost, heeft het mis. Zestien jaar Orbán heeft bovenal blootgelegd wat er mis is met de unie.

De bescheiden Europese militaire inzet is een signaal aan Washington, en ook aan de Europeanen zelf. De tijd van woorden is voorbij, aldus Stefan de Vries.

Europa levert meer financiële steun aan de oorlog in Oekraïne dan de VS. Toch is het niet Europa maar Amerika die aan de onderhandelingstafel de dienst uitmaakt. En dat is niet alleen tragisch, het is gevaarlijk, ziet Stefan de Vries.

Strategisch stemmen is het redelijke alternatief voor wie zich verloren voelt in de chaos van lijsttrekkers en peilingen. Maar werkt het ook?

Vlak voor de verkiezingen van 2025, na vijf jaar van matig tot afwezig landsbestuur, staat Nederland er beroerd voor. Problemen hebben zich versterkt, verdubbeld en vastgehecht. We gingen op zoek naar de plek waar de meeste structurele problemen (denk aan stikstof, woningbouw, netcongestie, enzovoorts) elkaar kruisen. Welkom in Ede, hoofdstad van clusterfuck Nederland.

Vanavond praten Trump en Poetin in Alaska over de toekomst van Oekraïne. Zonder dat Europa daarbij aanwezig is. Maar met een beetje lef zou het continent toch de spelregels kunnen bepalen.

Op een golfbaan in Schotland sloten president Trump en Europese Commissievoorzitter Von der Leyen afgelopen zondag een deal. Het doel? Een handelsoorlog voorkomen. Daarvoor ging Europa akkoord met eerder ondenkbaar geachte heffingen van vijftien procent. En dat had niet zo hoeven zijn, schrijft Stefan de Vries.

Was de NAVO-top een succes, geopolitieke ‘damage control’of gênante knipmesserij? Een beetje van alles, stelt journalist Stefan de Vries vast die de top twee dagen lang volgde, vanuit de tot perscentrum omgebouwde garage.

Dat in Den Haag het kabinet na elf maanden is gevallen, is ook buiten de landsgrenzen opgevallen: alle belangrijke Europese media besteedden aandacht aan de implosie van de Nederlandse coalitie, die verder reikt dan de polder.

De Nederlands-Duitse grenscontroles vreten aan de Europese droom van eenheid, ziet Stefan de Vries in Noordoost-Groningen, alwaar de grenzen soms bewaakt en soms volledig onzichtbaar zijn.

De verkiezingsuitslagen van 18 mei in Polen, Roemenië en Portugal laten zien dat het politieke midden langzaam wegzakt in Europa. Protestpartijen grijpen hun kans. En dat in een tijd dat elke nationale verkiezing ook de richting van het migratiebeleid, klimaatambities, begrotingsregels en militaire samenwerking in de andere EU-lidstaten beïnvloedt.

De veroordeling van Marine Le Pen markeert een kritiek moment in de Franse en misschien wel in de Europese politiek. Enerzijds bevestigt het de fundamentele werking van de rechtsstaat, waar niemand – zelfs niet de meest populaire politicus – boven de wet staat. Anderzijds voedt het de narratieven van systeemwantrouwen die populistische bewegingen in heel Europa al jarenlang cultiveren.