Na goed tien pagina’s in zijn boek over Solidariteit (2026) schrijft René Ten Bos (1959) dat het een thema is ‘dat zich aan explicitering en reflectie onttrekt. Op het moment dat je er iets over zegt of erover schrijft is het al te laat. Alles wat je erover zegt of schrijft, is op een bijna pijnlijke manier achterhaald. Of mist de kern. Of raakt kant noch wal.’
Literaire kroniek
Activisme is solidariteit in de praktijk
Is solidariteit nog wel de solidariteit van weleer, die van stakende arbeiders, boze studenten? Zijn we nu solidair met de opwarmende planeet? Filosoof René ten Bos begaf zich in een ‘glibberig’ onderwerp, schrijft Carel Peeters.
