Het is natuurlijk lovenswaardig dat René ten Bos in zijn nieuwe boek Het laatste woord zijn eerste woorden gebruikt om een lans te breken voor het scepticisme. Daaronder verstaat hij ‘een onuitroeibaar verlangen naar tegenspraak en eigengereidheid’. Het is inderdaad eigengereid om in deze al door tegenspraak beheerste tijden er nog een pleidooi voor te houden. Is dat niet wat men water naar de zee dragen noemt? Ten Bos wordt alleen gered omdat hij aan zijn status verplicht is om met iets origineels te komen.