De PVV-stemmers: dat zijn boze, bange burgers die liefde, aandacht en zorg nodig hebben. Diep in hun hart wilden zij eigenlijk op een heel andere partij stemmen, maar de potloden zweefden in het stemhokje zomaar richting Geert Wilders. Ineens dwaalden gedachten af naar bushaltes die door windmolens werden vervangen en tradities die dankzij woke-gezemel als sneeuw voor de zon verdwenen. Terwijl de kiezers tobden met financiële onzekerheden, orakelde de witte wijn sippende elite vanuit de binnenstad met dedain over de gewone man als racist. Als vanzelf kleurde toen het vakje bij de PVV rood.