Stel je een orkest voor dat zich alleen druk maakt om het volume, niet om de muziek. Zo klinkt het Europese – en evenzeer mondiale – economische beleid anno 2025: harder, sneller, efficiënter, maar ook schriller, ongelijker en zielloos. De obsessie met ‘concurrentiekracht’ heeft zich diep in het beleidsdenken genesteld. Maar wat als datzelfde beleid juist de mensen vergeet die het zou moeten dienen?