‘Mijn dochter en ik slenterden door de stad, door parken, sliepen ’s avonds bij mijn zus in Kampen, bij een vriendin in Enschede of bij mijn nicht in Tilburg,’ zegt Aicheline (54). ‘Ik kon maar geen woning vinden. Intussen probeerde ik een leven op te bouwen in Haarlem. Ik werkte daar als schoonmaakster in een ziekenhuis. Een baan met meer verantwoordelijkheid kon ik niet dragen. Ik had te veel aan mijn hoofd. Een woning is geen luxe, maar een essentiële basis. Het voelde – en het voelt nog steeds – alsof ik faalde. We waren altijd een hecht gezin. Mijn dochter is iemand die van lekker eten houdt, hapjes op tafel, televisie aan, en nu kan ik haar geen maaltje bieden, niet zeggen: kom vanavond maar lekker bij mama eten. Ze heeft geen thuis, voelt geen warmte.’
Reportage
‘Onder de pannen’ helpt mensen zonder huis: ‘Het idee dat het iedereen kan overkomen, is beangstigend’
Door kamers te vinden bij particulieren probeert het project Onder de Pannen economisch daklozen weer op de rails te zetten. ‘Meestal gaat het zo: een man van eind veertig kijkt me aan, radeloos, verdrietig, bang, en zegt dat als je hem vijf jaar geleden had verteld dat hij hier zou zitten, hopend op een kamertje bij iemand thuis, hij je niet geloofd zou hebben.’
