Het is overdreven om Weerspiegeld in een waterglas een fotobiografie van Maurice Gilliams (1900-1982) te noemen, maar het aantal op een hele pagina afgedrukte foto’s is zo groot dat het er wel toe uitnodigt: van de poppengedaante in de delicate peuter- en kleuterleeftijd tot de minzaam in de camera kijkende tachtigjarige deftige heer met decoratieve wandelstok. Daar tussendoor een keur van foto’s in alle leeftijden met een onmiskenbaar dichterlijke uitstraling, ver weg van de dichtervorst-allures van Stefan George, maar wel zo zelfbewust en verfijnd dat de gedachte aan porselein opkomt.