Je kunt dit verhaal ook beluisteren.

Met een hart dat bonst van verwachting stapt de jonge Française Mathilde in 1946 uit het vliegtuig in Rabat. ‘Maak dat dit land mij niet vijandig zal zijn,’ denkt ze. De tien jaren volgend op die wens zijn het onderwerp van Mathilde, de nieuwe, geweldige roman van Leïla Slimani, het eerste deel van een trilogie getiteld Het land van de anderen.

Mathilde wordt in Marokko gezien als een vreemdeling. En van vreemdeling is het een kleine stap naar vijand. Zeker in een land waar het nationalisme aanzwelt. Het was het laatste decennium van Marokko’s status als Frans protectoraat, in 1956 verwierf het land de onafhankelijkheid.

Zelf legde Leïla Slimani (Rabat, 1981) het traject van Mathilde in tegenovergestelde richting af, toen ze op haar zeventiende van Marokko naar Frankrijk ging om te studeren. Misschien voelde zij toen, net als haar Mathilde, ook trots dat zij door te emigreren aan haar lotsbestemming was ontsnapt, al waren niet...