‘Hij zal wel weer een prijs krijgen voor zijn jongste dichtbundel’, schreef Rob Schouten vorige week. En ja hoor: gisteren won hij VSB Poëzieprijs 2016 voor ‘Ydillen’. Maar begrijpen we Ilja Leonard Pfeijffer wel? Weten wij waar het hem om te doen is?

Jarenlang, en misschien nog steeds, liep Ilja Leonard Pfeijffer (Ilja, naar Ilja de kleine ganzenridder, het kinderboek) rond met een fotoportretje van zichzelf ‘as a young man’, dat hij op verzoek liet zien: een keurige, kortgeknipte jongen, richting nerd, waarschijnlijk de student die ooit klassieke talen ging studeren en zich op een onheuglijk moment, ergens voordat wij belangstelling voor hem kregen, daarvoor de doctorshoed op de schedel liet drukken. Het laat zien dat deze schrijver en dichter tot drastische verkleedpartijen in staat is, want inmiddels kennen we hem als enigszins onverzorgde, langharige romantische verschijning, sterk gelijkend op de Franse decadente schrijver Theophile Gautier (en trouwens ook op Michiel de...