Laatst werd ik geconfronteerd met bezigheidstherapie voor boomers. Ik liep de supermarkt uit en trof een grijzige vrouw met een gebreide sjaal, collecterend voor allerlei ellende in Afrika. We groetten elkaar – een kort ‘hoi’ en ‘dag’. Daarna bleven we ongemakkelijk staan. Ik kuchte wat. Zij zei niets, en ik liep door naar mijn fiets.
Column
Waarom mag ik niet de hongerige kinderen van Afrika redden?
Aan alle oude grijze collecterende vrouwen van Nederland: columnist Chard van den Berg wil ook doneren voor treurige pandabeertjes.
