Het is een zonnige dag in Brussel. Rond de fontein in het Jubelpark rusten mensen en spelen kinderen. Op een bankje zit Mohamed El Bachiri. In zijn blik is het verdriet om het verlies van zijn grote liefde Loubna Lafquiri te lezen, de pijn om het lijden in de wereld, maar ook een diepe menselijkheid en een vurige passie om de wereld mooier te maken. Hier spreken we elkaar over de dood van zijn vrouw en over zijn missie.