Mensen doodmaken is he-le-maal niet oké (1). Dat is hoe ik voortaan maar elke zin ga beginnen. Mensen doodmaken is he-le-maal niet oké (2) en daarnáást vind ik dat je iemand met walgelijke ideeën niet postuum op een schild hoeft te hijsen. Mensen doodmaken is he-le-maal niet oké (3) en daarnáást vind ik dat de moord op Charlie Kirk niet, zoals Wierd Duk wel beweerde, gelijk te stellen valt aan die op Martin Luther King. Mensen doodmaken is he-le-maal niet oké (4) en hey, heb jij eigenlijk nog wat nodig uit de supermarkt? Nee? Prima, geen mensen doodmaken als ik in de Lidl sta hè, want je weet wat ik daarvan vind – juist: he-le-maal niet oké (5)!