DOGE in Den Haag

Komt ook naar Den Haag

De DOGE-kettingzaag

Instanties schieten tekort

Pesten

De innerlijke Ad Melkert

Teun van de Keuken

'Ik heb alles gegeven'

Tim Hofman 

De temperatuur stijgt

Analyse van Hans Stegeman

'Ik heb van weinig dingen spijt'

Peter R. de Vries (1956-2021)

Slavernijexcuses 

Keti Koti

Lezen met Marilyn Monroe

Cultuurtip

Musk is geen self made man

Biljonairsprobleem

Hugo Arlman

Zo reageerden de eerste kijkers op Lanzmann’s documentaire ‘Shoah’

<div class="lead">
Journalist Hugo Arlman kreeg &#8216;m zomaar cadeau: een envelop in een envelop, met daarin een niet eerder gepubliceerde &#8216;geheime bijlage&#8217; van de documenten rond de al bijna in vergetelheid geraakte Lockheed-affaire. Een &#8216;geheime bijlage&#8217;. Rooie oortjes en een geinig staartje. 
</div>
<div class="info-box">
Op 18 mei verscheen het boek <a href="https://www.uitgeverijbalans.nl/boeken/de-gouden-jaren-van-het-linkse-levensgevoel/" target="_blank">De gouden jaren van het linkse levensgevoel: het verhaal van Vrij Nederland</a> door John Jansen van Galen. Oud-redacteuren van VN tippen hun favoriete verhaal. Vandaag: Hugo Arlman over een kersverse affaire, die aan het licht kwam vlak na de dood van Prins Bernhard.
</div>
In maart 2005, een paar maanden na de dood van prins Bernhard, werd ik gebeld door een mij bekende Leidse historicus. Hij vertelde dat hij een bruine, blanco envelop in A4-formaat voor me had. Wat er in zat wist hij niet, wie de envelop aan hem gegeven had, mocht en wilde hij niet vertellen en ook niet van wie hij uiteindelijk afkomstig was. Maar de envelop moest naar mij en ik zou weten wat er mee moest gebeuren.
We maakten een afspraak voor over enkele dagen op het station van Leiden. Ik parkeerde de auto aan de westkant van het station en slenterde rond tot ik hem langs een stationstrap naar beneden zag komen. We maakten giechelend als puberjongens grappen en grollen over Deep Throat uit de Watergate-affaire en deden alsof aanwezige BVD-agenten ons elk moment in de nek konden springen.
<q class="pull-left">Terug in de auto ritste ik de blanco envelop open. Er zat nog een bruine, blanco envelop in.</q>
Terug in de auto ritste ik de blanco envelop open. Er zat nog een bruine, blanco envelop in. Daaruit kwam een tiental gekopieerde pagina’s onder het briefhoofd &#8216;Commissie van drie. (The Netherlands Committee re Lockheed Testimony Church-Committee)&#8217;. De getypte kop luidde: “De Meuser-Weisbrodconnectie in de Northropzaak”. Met rode oortjes las ik het rapport en belde mijn brother-in-arms Gerard Mulder, net als ik voormalig Vrij Nederland-redacteur. “Ik heb hier de geheime bijlage van het rapport van de Commissie van Drie!”, riep ik enthousiast. Hij wist genoeg: een bijlage waarvan velen wisten dat hij bestond, en dat premier Den Uyl hem in de la had liggen, maar die slechts door zeer weinigen was gelezen. Alleen het bekende journalisten duo Laan &amp; Robijns hadden de bijlage ooit gezien en er uit gepubliceerd. Mulder en ik waren opgewonden en maakten afspraken met Vrij Nederland voor plaatsing van deze scoop.
De Lockheed-affaire, waardoor prins Bernhard, de vader van prinses Beatrix en grootvader van koning Willem Alexander, in 1976 ontdaan werd van allerlei parafernalia rond zijn positie als prins-gemaal, was zolang geleden dat we zelf ook ons geheugen moesten opfrissen. De hoofdpersonen, zoals ministers en de leden van de Commissie van Drie, waren in meerderheid overleden of slecht aanspreekbaar. De enige die alles wist maar waarschijnlijk niets zou zeggen, was de man die het Commissierapport in superieur ironische stijl geschreven had, mr L.A. Geelhoed, later o.a. secretaris-generaal van Algemene Zaken en in 2005 advocaat-generaal bij het Europese Hof in Straatsburg (hij overleed in 2007; na zijn dood bleek dat hij ook de bron voor Laan en Robijns was geweest.) We belden hem in Luxemburg en vroegen hem naar de details van het Northrop-rapport. Hij beriep zich uiterst vriendelijk op zijn geheimhoudingsplicht – “men gaat er dan in Den Haag vanuit dat je hierover dan ook niets zegt” – maar was wel bereid leading questions te ontkennen of te bevestigen. Zo waren we in staat enige kritische kanttekeningen te zetten bij de herkomst van Bernhards erfenis terwijl de familie en de notarissen zich bogen over de verdeling daarvan en de verkoop van villa l’Elefante Felice (€ 12 mln) op het Italiaanse eiland Monte Argentario.
De publicatie in Vrij Nederland uit 2005 had nog een geestig en veelzeggend staartje. Premier drs J.M. den Uyl’s biografe, Annet Bleich, vond de Northrop-bijlage interessant materiaal voor haar aanstaande proefschrift over de premier. We kopieerden de twaalf pagina’s en stuurden ze haar toe. Groot was de verbazing van Mulder en mij toen Bleich en haar uitgever Balans begin 2008 het door ons in Vrij Nederland gepubliceerde Northrop-stuk als speerpunt voor de publiciteit rond haar boek brachten. &#8216;Onthullend&#8217;, &#8216;Geheime bijlage&#8217;. GroenLinks-kamerlid Femke Halsema sprong er opportunistisch op in door in Kamervragen van de premier te eisen dat hij het Northrop-stuk openbaar zou maken. Samen met Vrij Nederland hebben we toen de premier en Femke Halsema een handje geholpen. De Geheime Bijlage &#8216;De Meuser-Weisbrodconnectie in de Northropzaak&#8217; verscheen diezelfde week nog op de website van Vrij Nederland.
<div class="info-box">
<a href="https://www.vn.nl/de-northrop-affaire/" target="_blank">Het stuk uit 2005 lezen? Klik hier, of scroll even door.</a>
</div>
<div class="info-box">
Hugo Arlman was redacteur bij Vrij Nederland 1977 tot 1984, is nu freelance journalist en schrijft een biografie over J.L. Heldring. 
</div>

De geheime bijlage bij het Lockheed-rapport

De Northrop-affaire (Lockheed II)