‘Ook al zijn we er gewoonlijk als de kippen bij om met de gebruikelijke kortzichtigheid, op een afstand van vijf passen, onze naasten netjes onder te verdelen in nuttige en schadelijke, goede en slechte mensen, toch zullen we, als we uiteindelijk de rekening opmaken en langer nadenken over het geheel, wantrouwen koesteren jegens dit zuiveren en selecteren, en we laten het ten slotte achterwege. Zelfs de schadelijkste mens is misschien nog steeds de allernuttigste als het erop aankomt de soort in stand te houden,’ schrijft Friedrich Nietzsche in De vrolijke wetenschap.
Essay
Identiteit als reddingsboot om alle stormen mee te doorstaan
De hardnekkige neiging om mensen in soorten te verdelen – arm en rijk, zwart en wit, gezond en ziek, klimaatontkenner en activist – mondt uit in noodlottige groepsidentiteiten, observeert Arnon Grunberg. ‘Aan de verdeling tussen ik en jij kan een nieuwe verdeling worden toegevoegd: die tussen wij en zij.’
