De ‘slutty summer’ is begonnen (maar dat betekent niet dat je zomaar aan iedereen mag zitten)

Mogen mannen vrouwen nog complimenteren met hun uiterlijk?

Ja, dat mag. Maar wees geen griezel.

‘Wat zie je er mooi uit, of mag je dat tegenwoordig ook niet meer zeggen?’ is voor een bepaald soort mensen een normale manier van complimenteren geworden. Iemand die ‘of mag dat ook niet meer?’ zegt, wil je natuurlijk het liefst in zijn gezicht slaan, want die verongelijkte bijzin doet het voorafgaande teniet en bovendien zat je helemaal niet te wachten op zo’n stom compliment, maar eigenlijk is het een goed teken. Het is blijkbaar doorgedrongen dat niet elk achteloos uitgesproken zinnetje dat uit je mond rolt door iedereen in opperste dankbaarheid zal worden ontvangen. Er is een kiem van bewustwording.

Een van de weinige positieve effecten van de lockdown is dat dit soort gesprekken de laatste tijd wat minder voorkomen. Als thuiswerker heb je geen last van seksuele toespelingen van collega’s of leidinggevenden, en niemand knijpt meer in je kont behalve je partner, en als je die niet hebt absoluut helemaal niemand. Dit gaat niet alleen over mannen, want er bestaan ook genoeg opdringerige vrouwen die niet te beroerd zijn een mannelijke collega in een hoek te drukken op de vrijdagmiddagborrel. En ook hoefden we al maanden geen versierpogingen van vervelende mensen af te wimpelen in het café, wat helaas ook geldt voor leuke mensen, want soms wil je wel versierd worden of waardeer je de poging.

Het is obsceen om zeven dagen per week twee of drie keer per dag vlees te eten.

Complimenten maken mag natuurlijk nog steeds, maar het helpt om ze echt te menen en niet te zien als een eerste stap richting seks. Versieren mag ook nog steeds, maar wacht even af hoe iemand reageert voordat je foto’s van je geslachtsdelen stuurt.

Willen ze ook nog onze gehaktbal afpakken?

Ja, want het kan wel wat minder.

Er worden steeds meer mensen vegetarisch of zelfs veganistisch en dat is positief want het is niet fijn wat we dieren aandoen, nog los van het gevaar voor nog meer pandemieën door zoönose. Toch schijnen er op personeelsfeestjes nog steeds vooral plakjes lever- en ossenworst en vleesbitterballen te worden geserveerd, waardoor de vegetariër slechts het blokje kaas rest en de veganist een blokje niks. Wanneer iemand daar iets over zegt, schreeuwt men moord en brand. We Mogen Ook Helemaal Niets Meer! Alsof je dood zal gaan aan het eten van een broodje humus of een vegetarische bitterbal.

Toen er eerder dit jaar ergens in Frankrijk een tijdje alleen vis en eieren werden geserveerd in schoolmaaltijden omdat het te gecompliceerd was om rekening te houden met ieders voorkeur, geloof en allergieën, vonden sommige Nederlandse twitteraars dat ook heel erg. We hebben in Nederland niet eens schoolmaaltijden, en niemand verbiedt die Franse ouders om hun kinderen ’s avonds gewoon een boeuf bourguignon of coq au vin voor te zetten. Het is obsceen om zeven dagen per week twee of drie keer per dag vlees te eten.

Mogen meisjes op de foto in ondergoed?

Ja, dat mag. Maar sommige ouwe lullen vinden je leuker in een wijd shirt.

Het zal mensen die veel (sociale) media tot zich nemen niet zijn ontgaan dat tienerzangeres Billie Eilish op de cover van Vogue stond. Ze zag er anders uit dan anders. De haren van de zangeres waren opeens niet meer groenig en donker, maar platinablond en ze droeg niet langer vier maten te grote, jongensachtige kleding. De foto toonde haar mooi, trots, wulps en gekleed in een huidkleurig korset. Het voelde alsof een buurmeisje dat je nog kende als schattige peuter opeens was opgegroeid tot een seksueel aantrekkelijke vrouw. Een lekker wijf (maar dat mag je tegenwoordig zeker ook niet meer zeggen). Mensen hadden daar een mening over. De ene helft vond het geweldig, de andere helft teleurstellend.

Het is gebruikelijk voor vrouwelijke artiesten om zich op deze manier te presenteren, en dat is prima maar het was ook wel eens leuk om een zangeres te zien die geen kroelende dansjes deed in kruippakjes en haar muziek voor zich liet spreken. Er zijn weinig bekende vrouwelijke singer-songwriters die er normaal uitzien. Mannen wel, die mogen gewoon lelijk zijn of onopvallend, zoals Rag ’n’ Bone man (dik) en Ed Sheeran (klein). Het verhaal gaat dat Lady Gaga aanvankelijk niet aan de bak kwam omdat platenmaatschappijen haar stem wel mooi vonden maar dachten dat ze geen ster kon worden omdat ze niet knap genoeg was (ze is wel knap maar heeft geen mini-neus). Dat bleek uiteindelijk wel te kunnen. Billie Eilish kon het ook in haar wijde shirtjes, dat heeft ze bewezen dus nu hoeft het niet meer.

Mogen veertigplussers schunnige berichtjes sturen naar jonge mensen?

Ja, dat mag, van de wet.

D66-politicus Sidney Smeets (45) valt, net zoals veel mannen, op jonger. Aanzienlijk jonger. Als hij een jongen wilde complimenteren met een foto (‘je bent superknap’ of ‘ik zou je serieus NEMEN’) zette hij dat niet direct onder de foto maar deed hij dat per privébericht, anders zouden mensen er maar iets van vinden. Want enge mannen weten heus wel dat ze enge mannen zijn. Hij sprak ook af met onervaren jongens, die daar een ongemakkelijk gevoel aan overhielden. Waarom zou je gelijkwaardige seks hebben met iemand van je eigen leeftijd, als het ook met een onzeker jochie kan dat nog niet, of net uit de kast is.

De privéberichten lekten uit waarna Twitter en de media over hem heen buitelden. Zijn verweer was dat het niet verboden was wat hij deed, maar hij voelde zich niettemin genoodzaakt (of gedwongen) terug te treden als Kamerlid. Sidney Smeets deed niets wat niet mag, maar hij gedroeg zich als een viezerik, en dat is geen goede reclame voor een politieke partij. Dion Graus, die zijn toenmalige vrouw tegen haar zin uitleende aan beveiligers voor seks, mag wel gewoon in de Kamer zitten maar van de PVV verwacht niemand fatsoen.

Mogen vrijgezellen er na deze lange droge periode eens even lekker ongeremd op los neuken?

Ja dat mag, doe lekker gek.

Vanwege ons ‘zorgvuldige’ vaccinatiebeleid zijn we in Nederland gematigd optimistisch over de naderende zomer, maar de Amerikanen weten het zeker: er komt een slutty summer aan. En dat werd tijd. Voor alleenstaanden was de lockdown extra zwaar (hoewel het ook vast niet gemakkelijk is geweest voor kleinbehuisde gehuwden met kinderen) want de vrijgezel had last van eenzaamheid. Aanraking schijnt een eerste levensbehoefte te zijn, hoewel het anders dan met zuurstof, water en voedsel niet direct dodelijk is als je het ontbeert.

Er zijn genoeg vrijgezellen (het zijn ook maar mensen) die de regels aan hun laars lapten en gewoon afspraken met vreemden waarbij ze ongemakkelijke ontmoetingen in kroegen vervingen door nog ongemakkelijkere wandelingen of meteen – met gevaar voor eigen leven – bij iemand thuis afspraken waar ze met de broek al los aanbelden. De voorzichtige vrijgezel heeft, en nu komt toch dat vieze woord weer op tafel, last van huidhonger.

Online daten zonder werkelijk af te spreken is als een menukaart vol smakelijke (en minder smakelijke) gerechten bekijken en vervolgens niets bestellen. Natuurlijk kun je elkaar aardig leren kennen door middel van beeldschermen, je kunt samen dineren (of tenminste synchroon) en er is zelfs een vorm van seks mogelijk, maar uiteindelijk is het toch je eigen hand aan je eigen geslachtsdeel.

Zodra het weer kan, willen gevaccineerde vrijgezellen vanzelfsprekend volledig losgaan, samen met schuinsmarcheerders en mensen met niet-monogame relaties. Seks, groepsseks, buitenseks, toiletseks, we willen het. Als hitsige katers zullen we erom schreeuwen. Maar gaat dat eigenlijk wel, zo’n slutty summer? Past losbandigheid nog wel bij de tijdgeest? Want het lijkt alsof we steeds een stukje preutser worden, een beweging die in de jaren negentig heeft ingezet toen topless zonnebaden opeens niet meer in de mode was en vrouwen collectief besloten hun tieten weg te stoppen in bikinibovenstukjes. Sindsdien ging het van kwaad tot erger. Je wordt al snel voor hoer uitgescholden, zowel op straat als op sociale media.

Maar als de pandemie is bedwongen, vieren we de nieuwe roaring twenties. Net als in de vorige eeuw gooien we onze korsetten uit (behalve Billie Eilish, want die heeft hem pas net aangedaan) en gaan erop los leven. Laat de whoring twenties maar beginnen.

Mag je de stagiaire nog gewoon versieren?

Misschien beter van niet.

De hashtag MeToo wordt niet meer zoveel gebruikt, maar het probleem van seksuele manipulatie binnen ongelijke machtsverhoudingen is nog steeds actueel. De meest flagrante zaken in Nederland gingen toevallig niet over mannen die vrouwen manipuleerden, maar mannen die dat met mannen deden. Er was bijvoorbeeld die casting directeur, iemand met een mode-imperium en een artistiek leider van een toneelgezelschap. Dat zegt niet dat vrouwen hier niet veel vaker de dupe van worden, maar misschien wel dat vrouwen dat meer gewend zijn. Ze worden ervoor gewaarschuwd als ze jong zijn, en ook wordt ze verteld dat ze die dingen maar moeten accepteren want mannen zijn nu eenmaal mannen.

Toen de beweging op zijn hoogtepunt was, nam een groep van honderd Françaises er afstand van. ‘Verkrachting is een misdrijf. Maar iemand proberen te verleiden, zelfs aanhoudend of onhandig, is dat niet,’ schreven ze in Le Monde. Het normaliseren van lomp gedrag en seksueel grensoverschrijdend gedrag is een vorm van Stockholmsyndroom.

Mannen moeten zich bewust zijn van hun macht, en er mee stoppen die te misbruiken. Zo’n knappe stagiaire voelt zich waarschijnlijk niet tot je aangetrokken maar durft dat niet te zeggen dus hou op met aandringen.

Is het nog oké om pedoseksuelen te haten?

Ja, maar alleen stilletjes.

Zelf denken ze dat ze niets verkeerd doen (‘het is wederzijds’) maar praktiserende pedoseksuelen beschadigen kinderen voor het leven. Alleen het haten van pedoseksuelen is nu een rechtse hobby. Amerikaanse complotdenkers hebben bedacht dat linkse politici deel uitmaken van een pedofielennetwerk, waarin het eten van pizza code is voor seks met kinderen. Bill Clinton was inderdaad bevriend met de bekende jonge-meisjesmisbruiker Jeffrey Epstein, dus het is niet uitgesloten dat hij zich inderdaad vergreep aan meisjes, maar Donald Trump kwam ook bij de man over de vloer.

Het linkse pizzacomplot wordt in Nederland vrolijk overgenomen door de virusontkenners, die koffie dronken op het Museumplein in Amsterdam. Alles wordt tegenwoordig pedofiel gevonden door fatsoensrakkers; een televisieprogramma waarin kinderen vragen mogen stellen aan naakte mensen of als man met je eigen kind in bad gaan.

In de jaren zeventig en tachtig was dit nog niet aan de hand. Het was toen niet ongewoon voor leraren op de middelbare school om seks of verkering te hebben met een leerling. En over de film Het debuut (naar het gelijknamige boek van Hester Albach), over de relatie van een getrouwde veertiger met zijn veertienjarige buurmeisje, ontstond geen of weinig ophef. De maker van de film, feministe Nouchka van Brakel, staat nog steeds achter de film, ze vindt de verpreutsing van deze tijd verontrustend.

Mogen we nog lekker naakt recreëren zoals in de jaren zeventig?

Ja, maar niet op televisie.

De jaren zeventig waren geweldig, vooral om op terug te kijken want niets is geweldig als je er middenin zit. Goed, veel mensen hebben wat steken laten vallen bij het opvoeden van hun kinderen (of het juist niet opvoeden van kinderen) met hun anti-autoritaire kresj (waar je gezellig met poep op de muur mocht krijten) en het aan verwaarlozing grenzende ‘vrijlaten’ van hun kroost, maar wat was er veel mogelijk toen. Alles mocht: blote voeten, partnerruil, muziek maken met een sitar of een ander raar instrument, overal roken, ook in de trein en het vliegtuig, baas zijn in eigen buik en vooral veel naakt recreëren.

Als je in de zomervakantie vier weken op een naaktcamping in Joegoslavië was geweest, waar je rondliep in niets anders dan een hoedje en sandalen en waar de warme zomerwind pardoes langs je edele delen waaide, kon je dat op de eerste schooldag gewoon vertellen aan je klasgenootjes zonder keihard in elkaar te worden gemept of ook maar te worden uitgelachen.

Naakt was helemaal niet raar, het werd gezien als gezond, ook voor kinderen. Nudisme gaat over natuur en vrijheid niet over seks (wordt gezegd) maar ook seks was vrij. Kinderen werden seksueel voorgelicht met boekjes als Vies is lekker en Seks is meer dan recht op en neer.

Nu douchen jongens na de gymles met een broekje aan en vinden we alles schandelijk. Dat werd duidelijk na de aankondiging van het kinderprogramma Gewoon. Bloot., waarin naakte mensen op een podiumpje stonden en kinderen vragen konden stellen over hun lichaam. De kinderen hadden zelf uiteraard kleren aan. ‘Walgelijk’ werd er geroepen, en ‘pedofilie!’, ‘we beschadigen die kinderen voor het leven’. Gewoon. Bloot. was toen nog niet eens uitgezonden.

Ook werd de bedoeling van het programma niet echt begrepen. Het is wel degelijk nuttig voor kinderen te zien dat niet iedereen er hetzelfde uitziet, zodat ze later minder kans hebben op complexen als blijkt dat hun volwassen lichaam ongelijke tieten, een kleine piemel, grote balzak, kippenborst, putjes of uitpuilende schaamlippen heeft.

Is schaamhaar alweer in de mode?

Nee, nog even geduld.

Tegenwoordig is okselhaar verboden en schaamhaar helemaal. Wat is dat voor sjek boven je broekje, schreef iemand op Twitter toen een schrijfster (niet de schrijfster van dit stuk) een jeugdfoto in ondergoed plaatste. Daarop antwoordden een paar mensen (mannen én vrouwen) met de emoji die aan het overgeven was, of schreven het woord gadverdamme. Dat is schaamhaar, legde de schrijfster uit, en ze vertelde dat ze nog steeds schaamhaar had. Dat vond een aantal mensen enorm goor. Schaamhaar is dus vies spul, behalve als het groeit uit de schoot van een man, dan is het volkomen normaal, hetzelfde haar op dezelfde plaats is soms vies en soms niet. En zelfs wanneer je de oneerlijkheid hiervan ziet, is het moeilijk de doctrine los te laten en overal haren te laten groeien.

Hen klinkt onhandig, maar niemand verwacht dat je het in één keer foutloos doet en uiteindelijk went alles.

We zien graag vrouwenlichamen, maar geen lichamen met menselijke kenmerken. Is je lichaam oud? Gadverdamme. Zit er haar op? Iew. Graag wel je decolleté tonen, maar liever geen borstvoeding geven op een terras want dat is smerig. Je mag een dikke reet hebben, graag zelfs want dat is nu het schoonheidsideaal, maar Photoshop wel even de cellulitis eruit. Gooi over elke foto een filter zodat je alleen nog maar een wolk huidskleurige mist bent, met ogen. We doen ook niet meer aan seks, maar aan porno. Maakt niet uit of het lekker is, als het er maar goed uitziet.

Kunnen we het persoonlijk voornaamwoord hen a.u.b. vergeten?

Nee, we moeten er maar aan wennen.

Raven van Dorst is de nieuwe naam van de muzikant en televisiepersoon die wij voorheen kenden als Ryanne ter Dorst (sorry, dead naming) en hen wil die en hen genoemd worden. Hen klinkt onhandig, want wij kennen het als meervoudsvorm maar niemand verwacht dat je het in één keer foutloos doet en uiteindelijk went alles. Wat ook moeilijk te onthouden is, is de lange rij hoofdletters die staan voor iedereen die niet heteroseksueel is en cis-gender (ook zo’n woord); LGBTQIA+. Het staat voor Lesbisch, Gay, Biseksueel, Trans, Queer, Interseks, Aseksueel, plus alle andere seksuele oriëntaties en genders. Dit is geen examenvraag.

Mogen we met ons haar doen wat we willen?

Ligt er aan of je graag boze reacties op Instagram krijgt.

Kim Kardashian deed het, Adele deed het en dit jaar deed Victoria Koblenko het ook: ze liet zich fotograferen met een Afrikaans vlechtjeskapsel en kreeg op Instagram het commentaar dat ze aan culturele toe-eigening deed. Koblenko bood uitgebreid haar excuses aan, wat op Twitter dan weer verkeerd viel. Want slappe hap. Nu zou in een ideale wereld elke haarstijl voor iedereen toegankelijk moeten zijn, want haren zijn maar draadjes die uit je hoofd groeien en het is juist leuk elkaar te inspireren. Kapsels zijn niet belangrijk, maar boosheid wel.

We leven gelukkig niet in een land waar de politie je vanwege je huidskleur zonder aanleiding doodschiet, maar we leven wel in een land met een pijnlijk slavernijverleden, waar de belastingdienst etnisch profileert en waar kinderen op school worden uitgescholden voor zwarte piet. Daar kun je rekening mee houden want als je kapsel ook maar één persoon verdrietig of boos maakt, is het geen leuk kapsel.

Is het nog oké om prinsessen wakker te kussen?

Nee, prinsessen zijn stom.

Na de heropening van Disneyland (het park was vanwege de pandemie vierhonderd dagen dicht) schreven twee vrouwelijke journalisten een opiniestukje in een Amerikaans sufferdje (The SFGate) waarin ze de opgeknapte Sneeuwwitje-attractie enthousiast bespraken maar opmerkten dat er een scène was toegevoegd waarin de prins Sneeuwwitje wakker kust, en dat het geen goed voorbeeld is voor kinderen omdat mensen kussen die geen toestemming kunnen geven niet mag. Cancel Culture! schreeuwde Fox News. En ook in Nederland was een aantal mensen not amused. PowNed bijvoorbeeld.

Sprookjes zijn morbide, krankzinnig seksistisch en prinsen en prinsessen hebben allemaal speciale nobele eigenschappen die ze in het echt niet bezitten, tenminste niet in 2021.

Als je kinderen wat ouder zijn dan voorleesleeftijd, kun je ze uitleggen dat het geen pas geeft om seks te hebben met bewusteloze mensen, dat ze eventuele bewusteloze vrienden nooit alleen moeten laten, en ook zouden moeten streven naar een leven waarin ze zo min mogelijk bewusteloos raken. Dit klinkt eenvoudig, maar de ouders van de schrijver van dit artikel zijn dit stukje voorlichting vergeten te geven. Gelukkig is ze haar jeugd desalniettemin tamelijk ongeschonden doorgekomen.

Maar sprookjes zijn eigenaardig, dat valt zelfs kinderen op. Ze zijn morbide, krankzinnig seksistisch en prinsen en prinsessen hebben allemaal speciale nobele eigenschappen die ze in het echt niet bezitten, tenminste niet in 2021. Prince Andrew, dat vriendje van die schimmige Epstein, is bijvoorbeeld een prins, en die Nederlandse huisjesmelker met zijn racebaan ook.

Word het allemaal niet veel te ingewikkeld zo?

Absoluut, maar voor verandering is frictie nodig.

Natuurlijk is het vervelend om overal over na te moeten denken. Een eenvoudige opmerking als ‘alleen vrouwen kunnen kinderen krijgen’ kan op Twitter en, als je de verkeerde treft, in het echte leven op een emotionele discussie uitdraaien terwijl jij je afvraagt wat er mis is gegaan want tot een paar jaar geleden was dat volkomen vanzelfsprekend. Maar dit is een periode van transitie. Iedereen is gelijk en moet zich ook gelijk kunnen voelen. Leef je een beetje in, word niet overal boos over, en dat jargon krijg je vanzelf onder de knie.