Begin deze week kondigde de rechterhand van D66-fractieleider Rob Jetten op Twitter aan dat ze een nieuwe baan heeft: ‘Government Relations Advisor New Energies’ bij Royal Dutch Shell. Felicitaties en gelukwensen vielen haar ten deel, waardoor mijn eigen, geschokte reactie met enige vertraging vorm kreeg. Was ik nu gek, of waren we inmiddels zó gewend geraakt aan de verwevenheid van de publieke en private zaak, dat er, zelfs als er evident tegenstrijdige belangen waren, geen alarmbellen meer afgingen? De overstap van medevormgever van een (ontwerp-)klimaatakkoord dat de industrie ontziet naar lobbyist voor een van ’s werelds grootste vervuilers werd met trots gebracht, maar raakte voor mij de kern van het cynisme dat momenteel de politiek gijzelt.