Erik is 33, zijn oma Marie 100. Ze zat tijdens de Tweede Wereldoorlog in het Amsterdamse studentenverzet en bracht illegale kranten rond, vervoerde wapens voor het verzet – ‘Iedereen droeg in die tijd een zware boodschappentas’ – en smokkelde illegale boodschappen de grens over.

Dat is wel bekend binnen de familie, maar over Maries emotionele beleving van de oorlog weet Erik minder. Hij wil de heldenverhalen even laten voor wat het was, en het hebben over haar persoonlijke oorlogservaringen. En hij heeft één belangrijke vraag: heeft Marie echt gezegd dat ze de oorlog niet heeft willen missen?

Marie: ‘Ik heb één grote angst: dat mensen denken dat je een held was. We deden gewoon wat gedaan...