‘Voel je vrij me terug in de vijver te gooien,’ mailt Maxim Februari. Het is begin juli en zojuist is bekend geworden dat Februari een van VPRO’s Zomergasten zal zijn.

Hij zegt zich te kunnen voorstellen dat Vrij Nederland het ‘een beetje te veel Maxim Februari’ zou vinden worden en de enkele dagen eerder gemaakte afspraak wil afzeggen. Maar hij mailt ook: ‘Mocht iedereen toch heel veel zin hebben in nóg meer overpeinzingen dit jaar, dan blijft de afspraak natuurlijk gewoon staan.’

Dat hebben we, en twee weken later rijden we op een doordeweekse ochtend Februari’s woonplaats binnen, een historisch stadje in de Betuwe. De route bestaat uit provinciale slingerwegen waar langs de kant kartonnen bordjes staan: kersen te koop, verse aardbeien. Bij een wit huis op een stille straathoek bellen we aan. Maxim Februari doet open. Hij leidt ons naar de keuken, zet boterkoek op tafel en maakt koffie. Het geluid van zijn espressoapparaat klinkt in deze stilte als een...