Het zou me wat moois zijn als het echt zo was: dat filosoferen leren sterven zou zijn. Dat maakt van filosoferen wel een heel monomane activiteit. Voortdurend aan de dood moeten denken zorgt voor een heel paradoxale manier van leven. Intensief bezig met een bestaan dat bruist van het initiatief en het verwerkelijken van gekoesterde ideeën, en dan elk uur aan de dood moeten denken? Dan veranderen alle vruchtbare plannen en ambities in de knekels van de dood.
Literaire Kroniek: Na zijn bijna-doodervaring moest Fokke Obbema weer leren leven
Het elke dag doorgaande leven kan door een dramatische gebeurtenis ineens op zijn kop komen te staan. Dat overkwam Volkskrant-journalist Fokke Obbema. De kern van het bestaan komt dan tevoorschijn. Hij ging gesprekken voeren om daar meer over te weten.
