Trump zei woensdag ‘iets’ te doen tegen het ‘vreselijke’ scheiden van kinderen, maar hij heeft de misère al te lang laten duren om nog te kunnen geloven wat hij zegt. Dat ‘iets’ was een decreet waarvan hij wekenlang valselijk had beweerd dat de wet het hem verbood, namelijk het voorlopig beëindigen van de gedwongen kind-ouderscheiding aan de zuidgrens. Voortaan onder één dak criminaliseren en opsluiten, dat heet dus een humanitaire maatregel. Een halve maatregel overigens, omdat je kinderen niet langer dan 20 dagen mag opsluiten en dat zal hem nog opbreken, see you in court. De affaire leert – hoe ze ook moge aflopen – hoe verschrikkelijk ongeschikt deze man is.
Niet alleen omdat de kindermaatregel zelf slecht en immoreel is, maar ook door de manier waarop hij zijn handelwijze heeft verdedigd. Zo reserveerde hij nog tot en met dinsdag het woord ‘infest’ (= vervuilen, besmetten) voor de migranten, praat hij de zerotolerance-aanpak nog steeds goed met leugens en blijft hij de blaam op anderen schuiven. En nu poseert hij als de good guy die uit goedertierenheid per decreet een eind maakt aan de scheiding. Aan dit pr-debacle weet hij tenslotte ook nog een kwalijk nummertje buitenlandse politiek (geruzie met Merkel) te knopen. Allemaal zaken die hem nog meer diskwalificeren dan al het geval was.
Melania Trump
De meeste Republikeinen hebben steeds gezegd het scheiden van ouders en kinderen te ‘haten’, tot Melania Trump aan toe. Maar veel van diezelfde Republikeinen hebben zich ook geblameerd omdat ze hun eigen electoraal hachje belangrijker vonden dan hun geweten. Dat de first lady, zij het voorzichtig, even haar nek heeft uitgestoken strekt haar tot eer, maar het tekent tegelijkertijd de armoede van de Amerikaanse politiek. Pas als een lid van de clan opstaat komt de president tot inkeer. Laten we de meest welwillende uitleg kiezen.
De ‘vrouw van’ zei zondag niets tegen het zerotolerancebeleid als zodanig te hebben, en ze vindt dat er op alle partijen wel wat aan te merken is, maar ze gebruikte in elk geval het woord ‘inhumaan’ en riep alle Amerikanen (dus ook haar president) op vanuit het hart te regeren. Er zijn in de afgelopen zeven weken 2500 kinderen van immigranten bij de Mexicaanse grens losgerukt. Dat komt neer op vijftig per dag, in kooien en loodsen geplaatst terwijl hun ouders als illegaal zijn teruggezet over de grens of in afwachting daarvan gedetineerd.
Melania’s kritiek was opvallend omdat ze zich nooit met de politiek van het Witte Huis bemoeit, maar vooral omdat ze haar man tot de orde riep en dat publiekelijk deed. Ze ging niet zover als haar voorgangster Laura Bush (de Republikeinse first lady van George, 2001-2009), die de kool en de geit niet spaarde, maar in The Washington Post het beleid van Trump als ronduit immoreel en wreed hekelde.
Trump zegt dat de Democraten verantwoordelijk zijn voor de wetgeving die de arrestatie van immigranten mogelijk maakt. Dit is onwaar.
Trump beweert – tot op de dag van vandaag – dat alle ellende de schuld van die verdomde Democraten is. Obama heeft het weer gedaan. Als de Democraten eindelijk maar eens akkoord zouden gaan met de Trumpwetgeving, inclusief De Muur die de Verenigde Staten ‘veilig’ moet houden voor immigranten, zou er wel een compromis te sluiten zijn over die arme kinderen. Kinderen als losgeld voor een muur, miserabele ‘art of the deal’-politiek. Trump zegt dat het de Democraten zelf zijn die verantwoordelijk zijn voor de wetgeving die de arrestatie van immigranten mogelijk maakt. Dit is onwaar: Trump doelt waarschijnlijk op een wet van Bush jr. uit 2008, die hulp aan kinderen mogelijk maakte bij gedwongen uitzetting van ouders, maar geen scheiding afdwong.
Het Heilige Schrift
Hij en zijn minister van Justitie, Jeff Sessions, en niet de wet, zijn verantwoordelijk voor het scheidingsbeleid en kunnen dat met een pennenstreek of desnoods per tweet ongedaan maken. Ze kozen er daarentegen voor om de kinderen tot gijzelingsobjecten te maken in een onsmakelijk spelletje armpje drukken met de Democraten. Die willen echter niet toegeven.‘This is why we need more Republicans elected in November…’ twitterde Trump vorige week zaterdag.
De scheidingscampagne is ook uniek omdat ze de achterban van Trump voor het eerst hevig in verlegenheid heeft gebracht en tot verdeeldheid leidt. De Witte Huiswoordvoerder van Trump, Sara Huckabee Sanders, riep de hulp van de Bijbel om haar beleid te verdedigen, door aan te voeren dat de Heilige Schrift gehoorzaamheid aan de wet gebiedt.
Ze volgde (hakkelend) het voorbeeld van minister Jeff Sessions, die vorige week woensdag de apostel Paulus en bovendien God zelf van stal haalde: ‘Ik wil u de duidelijke en de wijze opdracht van de apostel Paulus uit Romeinen 13 voorhouden dat wij de wet moeten gehoorzamen omdat God dat zo wil, want orde en wet zijn inherent goed. Consequente en eerlijke toepassing van de wet zijn goed en moreel en beschermen per definitie de zwakkeren en hen die naar de wet leven. Ons beleid dat voor korte tijd families scheidt is niet ongebruikelijk of ongepast.’
Voor de Bijbelkenners wist Sessions ook nog Nehemia in stelling te brengen, die van God opdracht had gekregen om naar Jeruzalem te gaan en een muur om de stad te bouwen. ‘Dat was het eerste wat God hem opdroeg. Een muur, niet om mensen op te sluiten, maar om slechte mensen buiten de poort te houden. Ik geloof niet dat er basis in de Schrift is voor het idee dat we in de wereld van vandaag open grenzen moeten hebben.’ En:‘Ik ben niet van de theocratie, ik ben van de seculiere natiestaat. Ik ben een dienaar van de wet. Ik dring er bij kerkleiders op aan geen kritiek te hebben op dienaren van de wet.’ Uitspraken die op de Veluwe nog niet gehoord worden, en trouwens ook tot in de evangelische achterban tot zware kritiek leidden. God is er voor de familie en ter bescherming van kinderen, en zal de Attorney General hoofdschuddend gevolgd hebben.
‘Dat was het eerste dat God hem opdroeg. Een muur, niet om mensen op te sluiten, maar om slechte mensen buiten de poort te houden.’
Dichter bij aarde was de kritiek van wetenschappers. Voorbeeld uit vele: Colleen Kraft, president van de American Academy of Pediatrics, heeft gewaarschuwd dat het gedwongen scheiden tot trauma’s en ‘onherstelbare schade’ bij de kinderen zal leiden. Tegen CNN zei Kraft dat ze zich bij het zien van een van de kinderen nog nooit zo machteloos had gevoeld. ‘This is something that was inflicted on this child by the government, and really is nothing less than government-sanctioned child abuse.’
Luister ook de podcast van onze Amerika-correspondenten over Trumps immigratiebeleid: ‘Ik ben zó boos.’
Kwalijk, en dom, was ook de manier waarop Trump de maatregel ook nog eens verdedigde door uit te halen naar Duitsland. Merkel is voor hem de personificatie van het foute en softe migrantenbeleid. Boodschap: zo doe ik het dus niet, ik zal Amerika vrij van criminaliteit houden! Wederom leugens, en de aanval op de Duitse bondskanselier is ook infaam omdat ze de wereld doet geloven dat Europa misdaad exporteert naar Amerika. In wijdere zin was de aanval op Merkel een aanval op Europa, dat nog op de ‘oude’ manier het migratievraagstuk probeert op te lossen, en gaf Trump wind in de zeilen van de rechtspopulisten, die de nationale grenzen willen sluiten en immigranten bij voorbaat willen criminaliseren. (Het is lastig om je op Europees-zijn te beroepen in tijden van Orban, Kurz en types als Salvini die spreekt van het ‘Roma-vraagstuk’ en de niet-Italiaanse Roma wil deporteren).
Mark Rutte moet dus niet opgelucht zijn dat het Trump-decreet hem volgende week een lastig gesprekspunt zal besparen. Voor bezorgdheid, het woord dat hij zich permitteert, koopt de vluchteling niets. Hij moet het vaardig opnemen voor Merkel en Europa, en als beste vriend van Amerika (en mogelijk opvolger van Donald Tusk als president van Europa) Trump toebijten dat het transatlantisch bondgenootschap een club van gemeenschappelijke waarden en beschaving is.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.