Op een zonnige najaarsdag zou je het haast vergeten. Of liever: zou ik het willen vergeten. Hoe Westerse samenlevingen, de Amerikaanse voorop met Nederland in het kielzog, aan het afglijden zijn. Democratisch, economisch, rechtstatelijk. Verschillende tempi, dezelfde richting.
Institutionele erosie noemen we dat. Maar dat klinkt te vriendelijk. Alsof het om langzaam druppelend water gaat. Nee, dit is georganiseerde sloop. Wat generaties hebben opgebouwd – democratie, rechtspraak, publieke voorzieningen – was een dam tegen de grillen van macht en willekeur. En juist die dam wordt nu moedwillig doorgestoken, het water stroomt gretig door de kieren, terwijl omstanders applaudisseren om het spektakel.