‘Ik hoop dat wij wél door de overheid zullen worden gehoord.’ Woordvoerder Lyle Muns van Proud, de splinternieuwe belangenorganisatie voor sekswerkers, had goede moed in 2015. De vorige belangenclubs, De Rode Draad en Stichting Geisha, waren in de jaren daarvoor ter ziele gegaan. Waarom zou het Proud nu wel lukken? Muns: ‘De Rode Draad was een stichting, Geisha was een stichting. Wij zijn een vereniging. Wij vertegenwoordigen de sekswerkers zelf.’ Maar die vereniging is zes jaar later nauwelijks actief meer. Leden hebben al een tijdje niets meer van het bestuur gehoord. De telefoon wordt niet opgenomen, de mail niet beantwoord.
Rondgang
Hoe sekswerkers telkens weer benadeeld worden: ‘Ze hebben het minst toegang tot de subsidiepot’

Veel sekswerkers grepen naast de coronasteunregelingen, en ze moesten ook nog eens langer dicht blijven dan andere contactberoepen. Een nieuwe wet dreigt het hun nog moeilijker te maken. En landelijke belangenbehartiging lijkt in Nederland steeds maar niet te lukken. Hoe kan dat?



