Om tegenwicht te bieden aan een politiek zonder enig moreel kompas, aan losgeslagen AI die ons wordt opgedrongen, aan vereenzaming en ontlezing, pleit Hannah Prins voor een minder efficiënt leven.

Klimaatverandering is geen doemscenario voor de generaties na ons, constateert Hannah Prins, als ze de balans van de snikhete zomer opmaakt. ‘Ik zal deze zomer herinneren als het jaar waarin de klimaatcrisis definitief onze levens binnendrong.’

We zijn constant bezig met andere tijden, een verleden toen alles nog goed was of een toekomst waarin alles goed zal komen. We gaan struisvogelend door het heden, ziet Hannah Prins.

Een vliegreis opgeven voor een vakantie dichter bij huis, familie confronteren met ongewenst gedrag, je als dierenliefhebber verhouden tot het eten van vlees of salaris inleveren voor een andere baan? Allemaal ongemak waaruit iets moois kan groeien, schrijft Hannah Prins.

Hannah Prins voelt zich ongemakkelijk als ze in de dierenwinkel staat. Terwijl we onze katten en honden vertroetelen, laten we de natuur stikken.

Volgens de Franse stereconoom Thomas Piketty is de samenleving erbij gebaat als we massaal minder gaan werken. Zijn deeltijdprinsen en -prinsessen hun tijd vooruit?

Met Ring (een wifi-deurbel van Amazon, met camera en microfoon) speelt Jeff Bezos voor gevangenisdirecteur. En wij stappen vrijwillig de cel in, schrijft Hannah Prins.

De fietshelmcampagne van Vincent Karremans legt de nadruk op wat fietsers zélf kunnen doen om veilig te blijven. Hannah Prins vraagt zich af: waarom blijft de auto buiten schot?

Het avontuur van het reizen zit in het wachten op de flixbus, volgepropte slaapwagons en hostels met vreemden, schrijft Hannah Prins.

Je moet juist wél je helden ontmoeten, schrijft Hannah Prins. Zo ontdek je dat ook zij normale mensen zijn en dat dus ook jij tot heldendaden in staat bent.

We leven in een ongekende wetenschappelijke tijd, maar doen er precies niks mee. Tijd voor een politieke revolutie, schrijft Hannah Prins.

Beton, fusie, grote reactoren – Hannah Prins begrijpt wel waarom veel kerels kernenergie stoer vinden. Maar boven stoer is het vooral dom, schrijft ze. Erg dom.

Ook de vervuilende industrie valt binnen de definitie van georganiseerde criminaliteit zoals de politie die hanteert, stelt Hannah Prins vast.