‘Thans is het voor ons een kwestie van fatsoen, niet alles naakt te willen zien, niet overal bij te willen zijn, niet alles te willen begrijpen en weten.’

Met deze woorden van Nietzsche begint de Vlaamse filosoof Peter Venmans zijn nieuwe boek over de vergeten deugd van discretie. Het gaat over terughoudendheid: in wat je van jezelf laat zien, in wat je van iets vindt, en in wat je van een ander vraagt.

‘Liefde voor de wereld kan zich ook uiten als een vorm van niet-doen.’

Het boek is een vervolg op het vorige, Amor Mundi, dat ging over betrokkenheid bij de wereld. ‘Het werd enthousiast ontvangen door mensen die veel maatschappelijk engagement hebben, en de wereld ten goede proberen te veranderen,’ zegt Venmans. ‘Maar liefde voor de wereld kan zich ook uiten als een vorm van niet-doen.’ Venmans trekt een parallel met een liefdesrelatie waarin je de ander ook niet per se wil verbeteren, maar soms juist willen laten zijn zoals hij of zij is.