Gedachten op maandagochtend

Senator Hillary Clinton erkende na zestien duurbetaalde maanden deze week haar verlies. De Tweede Kamer discussieerde over embryoselectie. Het Franse parlement voerde een verhit debat nadat een pasgesloten huwelijk door de rechter was ontbonden op grond van ‘een leugen over een van de essentiële kwaliteiten van de persoon’: de bruid had de bruidegom voorgelogen over haar maagdelijkheid en niet alle parlementariërs achten dat bedrog ‘essentieel’. De tot Duitser genaturaliseerde Pool Podolski scoorde namens Duitsland de enige twee goals in de wedstrijd tegen zijn voormalige vaderland en de Nederlandse coach van de Polen, Leo Beenhakker, wil niet meer in eigen land wonen omdat ‘er mensen ons land in zijn gekomen die onze cultuur heel agressief veroordelen’.

MET ANDERE WOORDEN: de dagelijkse stroom berichten levert eindeloos veel materiaal voor een weekoverzicht. Zo is het ook verleidelijk om te vermelden dat de website Geenstijl.nl een verkiezing van The Guardian manipuleerde, waardoor het Nederlands voetbalteam plotseling de steun kreeg van 96 procent van de Britse stemmers; dat het legendarische operahuis La Scala de documentaire An Inconvenient Truth van oud-presidentskandidaat Al Gore op de planken zal brengen; dat een razendpopulaire website, die louter rapporteert wat de baby’s van beroemdheden dragen, jaarlijks maar liefst vijfhonderdduizend dollar aan advertentieopbrengsten ophaalt en dat de laatst levende soldaat uit het Oostenrijks-Hongaarse leger in de Eerste Wereldoorlog, Franz Künstler, op 107-jarige leeftijd is overleden.

MAAR IN GEEN VAN DEZE BERICHTEN toont zich de krachtigste mondiale onderstroom van het moment: de machtsverschuiving van noord naar zuid en van west naar oost. Die verschuiving is uit te drukken in geld. Zo toonde de handelsbalans van zowel Engeland als Amerika in de afgelopen twaalf maanden een negatief saldo van, respectievelijk, 180 en 823 miljard dollar. China, Japan, Saoedi-Arabië en Brazilië hadden over dezelfde periode positieve balansen van, respectievelijk, 256, 103, 150 en 32 miljard dollar. Of neem de dagelijkse geldoverdracht van olieconsumerende naar olieproducerende landen. Een kleine rekensom: het aantal verhandelde olievaten per dag is zevenentachtig miljoen. Afgelopen week werden die voor gemiddeld honderdtwintig dollar per vat verkocht. Dat betekent dat de dagelijkse geldoverdracht tien miljard dollar bedraagt, ofwel 6,3 miljard euro. Dat is wekelijks net zo veel als de totale economie van Ecuador.

OP NOORWEGEN NA liggen de ontvangende olielanden allemaal in de tweede of derde Wereld, al is het moeilijk om Rusland op die manier te categoriseren. Economen relativeren deze machtsverschuiving door erop te wijzen dat veel van het verdiende oliegeld weer terugstroomt naar de eerste wereld omdat Koeweit, Dubai, Saoedi-Arabië en zelfs de machthebbers van Nigeria hun inkomsten hier investeren. Maar investeren betekent niet teruggeven. Bovendien belanden veel oliedollars ook in Pakistan, de Filippijnen of op de Gazastrook, doordat gastarbeiders uit deze landen de olie uit de Arabische grond halen. Daarnaast bouwen oliesjeiks niet louter meer skipistes in de woestijn, of hoge wolkenkrabbers met airconditioning, maar besteden ze hun geld tegenwoordig ook aan scholen en geleerden, in de hoop de beste universiteiten van de wereld te krijgen.

ONDANKS DE RECENTE STROOM-VERSNELLING raakt deze onderstroom wel eens uit het zicht. Wellicht spreken dollarbedragen als indicatoren van een machtsverandering ook niet erg tot de verbeelding. Over enkele weken zal duidelijk zijn of aantallen medailles dat wel doen. Terwijl Amerika de afgelopen drie edities met overmacht won, zal China volgens iedere serieuze prognose dit keer de meeste gouden medailles binnenhalen. Als het eenmaal zo ver is, moet je opletten: dan zal er even met dezelfde intensiteit worden gediscussieerd over de geopolitieke consequenties van de nieuwe wereldwijde verhoudingen als over jokkende islamitische bruiden, falende presidentskandidaten en Poolse allochtonen die Duitsland overwinningen bezorgen. Heel even. (MM, TN, PvO)

25 procent

Het percentage Hillary-stemmers dat in april beweerde niet op Obama te zullen stemmen als hij in november de presidentskandidaat is. Maandblad Harper’s haalde er twee andere interessante cijfers bij. In maart van 2000 zei 51 procent van de Republikeinen die bij de voorverkiezingen op McCain stemden bij de echte verkiezingen niet op George W. Bush te zullen stemmen. Zeven maanden later en enkele dagen voor de verkiezingen, in oktober 2000, was dat percentage gedaald tot 39 procent. Die 25 procent Obama-hatende Hillary-stemmers hoeven Obama dus niet al te veel angst aan te jagen. Ook een andere statistiek is hoopvol voor hem: in de afgelopen vier verkiezingen waarin de presidentskandidaat net als McCain een met decoraties behangen veteraan was, verloor die kandidaat maar liefst drie keer. (PvO)

De hut van Oom Barack

Te lande is het openbare debat inmiddels dol- en doorgedraaid van politiek correct naar anti-politiek correct naar anti-anti-politiek correct naar anti-anti-anti-politiek correct – of zoiets. Maar in Duitsland lust men er ook pap van. De linksige krant Die Tageszeitung opende afgelopen week met een foto van het Witte Huis en de kop ‘Onkel Baracks Hütte’. Dat kwam de krant op fikse protesten te staan. Want Harriet Beecher Stowe’s Uncle Tom’s Cabin mag dan als antislavernijboek zijn begonnen, later werd het vanwege de, laten we zeggen, nogal genetisch bepaalde onderdanigheid van Oom Tom, vooral gezien als racistisch boek. De adjunct-hoofdredacteur van Die Tageszeitung wijkt niet: ‘Negenennegentig procent van onze lezers zal hem correct begrijpen.’ En met correct bedoelt hij dat de kop moet aanzetten tot ‘nadenken over racistische stereotypen’. Benieuwd wanneer een Nederlandse lolbroek guitig anti-politiek correct de Nederlandse titel gebruikt van het boek, dat hier in 2005 nog verscheen als De negerhut van Oom Tom. (SP)

Overschat

Hugo Chávez

Tot voor kort vond de Venezolaanse volksmenner Hugo Chávez dat de bloeddorstige Colombiaanse rebellenbeweging FARC een ‘gewoon leger’ was. Nu roept hij ze op de strijd te staken. Inconsequent? Niet als je zijn lijfspreuk hanteert: alles is altijd de schuld van de VS.

Onderschat

Harold Goddijn

Navigatieboer TomTom kreeg een gevoelige tik met het opstappen van tweede man Alexander Ribbink. Maar met CEO Harold Goddijn gaat het uitstekend: afgelopen weekend was hij te gast op de prestigieuze Bilderberg-conferentie. Praten met Henry Kissinger over de toekomst van de wereld. What’s next?