Dit moet je zien (en doen) op Unseen 2017

De eerste associatie bij een kunstbeurs is over het algemeen niet humor, maar op deze zesde editie van de Unseen Photo Fair op het Westergasterrein in Amsterdam kan gelachen worden. Die lach wordt ingebracht door de Nederlandse art-director en curator Erik Kessels, die samen met de Franse fotograaf Thomas Mailaender de tentoonstelling Photo Pleasure Palace samenstelde. Dit duo neemt het absurde en ridicule bijzonder serieus. Actieve deelname van het publiek wordt niet alleen gewaardeerd, maar is zelfs noodzákelijk.

Heb je je rot geërgerd op de beurs? Reageer het af door met een bal het glas van je favoriete ingelijste foto aan diggelen te gooien in de Smash Gallery. Het kapotte kunstwerk mag je mee naar huis nemen. Of probeer Jump Trump en waag de sprong van een trap, en land op gezicht van Trump, afgebeeld op een springkussen. Mocht je er dan nóg niet genoeg van hebben, kun je poseren op een nudistenstrand of je toekomst laten voorspellen aan de hand van je foto’s, door de Photo Fortune Teller.

De grappige tentoonstelling is niet helemaal zonder boodschap: de tijd dat foto’s alleen te zien zijn in keurige lijsten aan de wand is binnenkort geschiedenis, kondigt Kessels aan. Deze tentoonstelling biedt de gelegenheid om even een stap terug te nemen, weg bij onze enorme dagelijkse consumptie van beeld, en in dat beeld iets nieuws te ontdekken. Voor de bezoeker met wat minder humor of juist een overdaad aan goede smaak is er genoeg serieus werk te zien en zat kennis te vergaren: in de exposities, op de fotoboekenmarkt, en tijdens de lezingen in de Living Room. En, uiteraard, is er de beurs zelf, waar nieuwe fotografie te zien is van internationale fotografen.

VN kiest

Roze, knalgeel, rood, groen: de kleur spat ervan af in de serie Lost Child in the Woods van Melanie Bonajo (Nederland, 1978). Bonajo werd dit jaar uitgenodigd door Unseen om het jaarlijkse campagnebeeld te maken. Kinderen omgetoverd in elfen en bovennatuurlijke wezens, de gezichten bont beschilderd, compleet met punt-oren. In hun kleding en haren zijn afgedankte planten, bloemen, en op straat gevonden afval verwerkt. De serie gaat over de band die kinderen hebben met de natuur, een relatie die volgens Bonajo heel spiritueel is. Het onderscheid dat een kind maakt tussen mens en dier (en de natuur) verschilt van dat gemaakt door een volwassene: het is vager, milder, minder hard. Kinderen hebben een aangeboren, onaangetast inlevingsvermogen. De hedendaagse technologische maatschappij zet volgens Bonajo de relatie tussen mens en natuur onder druk.

Er is veel aandacht voor jong talent op de beurs, ondermeer in de Livingroom, bij de ING talent Award, en in de tentoonstelling Let me tell you about…, een gezamenlijke presentatie van twaalf derdejaars fotografiestudenten van de KABK kunstacademie in Den Haag.

En er is de Grolsch Unseen Residency, die een opkomende kunstenaar de kans geeft om twee maanden nieuw werk te maken in een Europese stad. Lana Mesić (uitverkoren in 2016) koos Londen als standplaats. Zij koos ervoor het financiële centrum van Londen, The City, te onderzoeken. Het zakencentrum is sinds de crisis van 2008 een beladen plek. Het werd de serie met de titel: Souls, Ties and a Pile of Carrots (2017), en Towers (2016). Hoe gaan we om met waarde, hoe bepalen we de waarde van iets en wie bepaalt dat? Met die vraag in haar achterhoofd benaderde ze de, meestal mannelijke bankiers. De hoeveelheid tijd die deze vrijmaakten om met Mesić te praten vertaalde ze vervolgens in een andere waarde: het aantal steken in de geborduurde vertaling van het gefotografeerde gezicht van de bankiers.

In een ander project over de waarde van geld bouwde de Nederlandse fotografe wankele torens van munten. Maar liefst vijftienduizend two pence-muntjes wist Mesić van verschillende banken los te peuteren. Het kostte haar verschillende pogingen om de torens zonder instorten te fotograferen. Na afloop gooide ze de munten op de straat en filmde heimelijk de reacties. (Filmpje!) Die varieerden van negeren en doorlopen, ze in de lucht gooien en eronder douchen, tot na ruim vier uur twee jongens de hele buit verzamelden en in tassen meenamen.

We zien je daar! Voor wie niet kan wachten, hier het beste van Unseen 2017, volgens Vrij Nederland, in één filmpje:

https://vimeo.com/234860457