<div class="lead">
Plotseling ontstak Dijsselbloem in een lofrede op privatisering.
</div>
De bestuurders van luchthaven Schiphol die naar de televisie zaten te kijken, veerden op. De directeuren van de spoorrails van Prorail kregen kippenvel op hun armen. En de Chief Executive Officer van TenneT, beheerder van hoogspanningskabels, huppelde opgewonden een rondje om het dichtstbijzijnde transformatorhuis.
De managers van de Nederlandse staatsbedrijven volgden vandaag natuurlijk allemaal het debat in de Tweede Kamer over het akkoord over de redding van Griekenland. Ze luisterden naar Jeroen Dijsselbloem, niet alleen minister van Financiën, maar ook hun aandeelhouder.
Eerlijk gezegd waren de directeuren van de staatsbedrijven al een beetje in slaap gevallen. Het betoog van de sociaaldemocraat klonk zoals gebruikelijk nogal technisch, nogal vlak van toon. Maar plotseling was de minister rechtop gaan zitten. ‘Er moet me nog wat van het hart’ zei hij. En daar begon hij toch aan een lofrede op de privatisering van Griekse staatsbedrijven!
‘Het beste wat Griekenland kan overkomen, is dat er buitenlandse financiers opstaan die willen investeren in de haven van Piraeus en de vliegvelden’, zei Dijsselbloem met een passie waarvan de meeste aanwezige Kamerleden met hun ogen gingen knipperen. Die voorgenomen privatiseringen waren geen ‘roof’- de woorden spuwde de minister er haast uit &#8211; maar ‘een zegen voor Griekenland!’ 
<q class="pull-right">‘Ik heb zes maanden aan tafel gezeten met mensen die in elke zin een ideologische lading legden,’ aldus Dijsselbloem</q>
Rutte begon naast hem wat lacherig te schuiven. Je zag hem denken: ‘Hé Jeroen, dat is mijn tekst!’ Financieel specialist Mark Harbers van de VVD stak de minister onmiddellijk de hand toe. ‘Met dat hele liberale idee van het privatiseren van staatsbedrijven ben ik het natuurlijk van harte eens.’ En de linkse oppositiepartijen toonde zich verbolgen over het ultraliberale verhaal dat Dijsselbloem afstak. Zij hechten namelijk – net als de PvdA doorgaans &#8211; wel aan het in overheidshanden houden van ‘essentiële infrastructuur.’
Toen Dijsselbloem de oppositie eerst had toegebeten dat die zich ‘kennelijk had bekeerd tot het gedachtegoed van Syriza’, kwam de aap uit de mouw. Dijsselbloem was juist wars van ideologie, zei hij. ‘Ik heb zes maanden aan tafel gezeten met mensen die in elke zin een ideologische lading legden.’ De vermoeienissen hadden ook bij de Nederlandse minister hun tol geëist. Dijsselbloem was ‘wel klaar’ met die ‘ideologische vergezichten’, terwijl de staatsbedrijven in Griekenland de infrastructuur ‘compleet verwaarlozen’.
Hoe anders dan in Nederland, zei de minister nog, waar de staatsbedrijven de infrastructuur wel op orde hebben. De directeuren van Schiphol, Prorail en TenneT waren al weer gaan zitten. Natuurlijk denken ze zelf ook geregeld stiekem aan een private toekomst, met bijkomende financiële voordelen. Maar de ideologische niet-ideologische oprisping van de minister sloeg niet op hen. Hè jammer, dachten ze.

Jaco Alberts

De ultraliberale oprisping van Dijsselbloem

Opvangcrisis escaleert wéér

'Klimaatverandering vraagt om populisme'

Filosoof Chris Julien

Opvangcrisis dreigt weer te escaleren in Nederland

Verhaal van de week

Op de cover van Men’s Health

Teun van de Keuken

Westelijke Jordaanoever

Beeldreportage

Interview met Molly Crabapple

Over anti-zionisme

Het kabinet offert welvaart op voor productiviteit

Hans against the machine

Nog eentje dan!

Column Amber Wiznitzer

Queer Amsterdam, de roze stad

Cultuurtips