<div class="lead">Oud-PvdA politica Karina Schaapman schreef het populaire kinderboek &#8216;Het Muizenhuis&#8217;. Binnenkort verschijnt het tweede deel.</div>
<div class="wpg-element paragraph">
Wat was uw mooiste tijd? &#8216;Ik heb drie mooiste tijden gekend. De eerste was zo van mijn negende tot mijn dertiende. In die jaren reisde ik met mijn moeder mee met het circus van mijn stiefvader, circus Roberti.
</div>
<div class="wpg-element paragraph">
Ik hielp mee met het aan elkaar vlechten van de tenten. Die waren toen nog niet van plastic, maar van dik katoen. Als het geregend had, waren die dingen niet te tillen. Zwaar maar prachtig werk. Ik was nodig. Mijn tweede mooie tijd was de tijd waarin ik mijn vier kinderen kreeg en fulltime moederde. Mijn derde mooie tijd is nu. Het fijne aan succes is dat je je geen zorgen meer hoeft te maken over geld. Ik kan de hele dag precies doen waar ik zin in heb.&#8217;
Welke tijd had u liever niet meegemaakt? &#8216;Toen ik dertien was, werd mijn moeder ernstig ziek en ging het circus van mijn stiefvader failliet. Hij vertrok om te gaan werken in circussen elders in Europa, terwijl mijn moeder lag te sterven in het ziekenhuis. Zes maanden lang zat ik alleen thuis, zonder iemand die naar me omkeek. Hoe de verwarming aan moest wist ik niet, dus in de winter verging ik van de kou. Een keer was het toiletpapier op. Het benul om nieuw toiletpapier te gaan kopen had ik niet. Ik veegde mezelf af met kleren die ik ergens op de grond vond en legde die daar dan weer terug. Je kunt je niet eens voorstellen hoe dat na een tijdje ruikt.&#8217;
Was er niemand anders die voor u kon zorgen? &#8216;Mijn moeder heeft onder andere Chinees en Indisch bloed en was volgens de buren een pinda-pinda-poepchinees. Ze werd uitgesloten en gediscrimineerd en we hadden geen netwerk om op terug te vallen; toen mijn moeder weg was, keek niemand nog naar me om. Een half jaar lang werd ik elke ochtend wakker in mijn eigen pis. Pure angst. Uiteindelijk kwam ik uit die situatie, maar dat is zo&#8217;n lang traject geweest dat ik er een heel boek over heb geschreven om het uit te kunnen leggen (Zonder moeder, 2004).&#8217;
Steekt u vanwege die ervaringen extra tijd in uw eigen kinderen? &#8216;Ik heb fulltime gemoederd totdat de jongste tien jaar was. Niet alleen voor mijn eigen kinderen, maar ook voor kinderen uit de buurt wier moeder niet in die positie was. Zolang ik me kan herinneren heb ik een groot gezin gewild. Soms probeer ik te overcompenseren voor mijn eigen slechte tijden, maar dat lijkt me een logisch gevolg. Ik wéét dat het bestaat, die onbeschrijflijk heftige liefde van een moeder voor haar kind. Omdat ik die dertien jaar lang zelf heb mogen voelen, en omdat ik die nu aan mijn eigen kinderen mag geven. Die liefde, en het vertrouwen in het bestaan ervan, hebben me door alle moeilijke periodes in mijn leven geloosd.&#8217;
Naar welke tijd verlangt u terug? &#8216;Je moet niet te veel terug willen kijken. Vroeger was niet alles beter. Ik moet er niet aan denken om geleefd te moeten hebben in het harnas van de jaren vijftig. Voor mijn muizenhuis heb ik wel kamers nagebouwd met spullen uit die tijd, maar dat moet iets fundamenteels oproepen, iets nostalgisch. Geborgenheid, warmte, zorg. Ik merk dat het huis om die reden zo populair is, bij zowel ouders als kinderen. Ik pak de fijne, goede dingen uit het verleden en die verwerk ik in de kamers.&#8217;
Voor welk boek gaat u nu echt eens tijd maken? &#8216;Ik schrijf alleen boeken, ik lees ze nooit.&#8217;
Wat betekent tijd voor uzelf? &#8216;Werken is tijd voor mezelf. Ik wil geen vrije tijd en ik wil ook niet luieren. Ik heb geen bank in mijn woonkamer. Als ik even wil zitten, zit ik op een stoel. Alle tijd die ik heb wil ik besteden aan creëren. Mijn man is ook kunstenaar en we snappen elkaars drang om te maken. Als hij om elf uur &#8216;s avonds ineens zijn schoenen aantrekt omdat hij tóch nog even dat ene ding wil aanpassen in zijn atelier, dan spring ik op de fiets en ga ik met hem mee.&#8217;
Naar welke tijd kijkt u uit? &#8216;Beter dan nu wordt het niet. Ik heb vier gezonde kinderen, ik doe de hele dag wat me blij maakt, en als ik &#8216;s avonds thuiskom heeft de man van mijn leven het eten al klaarstaan. Er is veel ziekte en dood om mij heen, en het besef dat het leven niet voor altijd is, zorgt ervoor dat ik bewust liefheb. Mijn man heeft keelkanker overleefd; hij houdt er dezelfde filosofie op na. We genieten elke dag vol van elkaar, want we weten: dit is onze tijd.&#8217;
</div>