Nieuws!
Bij het opvoeden van honden en peuters schijnt het raadzaam te zijn om ze zo kort mogelijk na een vergrijp te straffen, en dan nog het liefst meteen op de plaats delict. Als de vermanende woorden of de tik pas uren later volgen, is de kans groot dat het causale verband tussen misdaad en straf de veroordeelde ontgaat, zodat hij er weinig van leert voor de volgende keer.
Met dronken idioten schijnt dat ook zo te werken.
De jaarwisseling verliep volgens de politie relatief gemoedelijk. Dat blijft altijd een vreemde mededeling als je de ochtend na zo&#8217;n oorlogsnacht de beelden ziet van ME-busjes en brandende autowrakken, zeker als het woord &#8216;relatief&#8217; weer eens wordt weggelaten, maar kennelijk had het allemaal nog veel erger gekund en zijn 1253 arrestaties er niet belachelijk veel.
Een belangrijk wapen van justitie om te zorgen dat het feest volgend jaar nóg gemoedelijker zal verlopen, is het zogenaamde supersnelrecht. Deze supervariant van snelrecht houdt in dat verdachten van overzichtelijke vergrijpen binnen een paar dagen voor de rechter komen, zodat ze hun straf vrijwel meteen kunnen uitzitten. Het bestaat al enkele jaren en leidt altijd weer tot dezelfde kritiek van rechters en advocaten: doordat zij de dossiers pas vlak voor de zitting krijgen, wordt een eerlijke, weloverwogen rechtsgang bemoeilijkt.
Maar het supersnelrecht roept ook een andere, minstens zo fundamentele vraag op, namelijk of sneller straffen zin heeft. Want het klinkt stoer en eng, maar aan de andere kant moet het voor verdachten prettig zijn om het allemaal lekker vlot achter de rug te hebben. Drie dagen na het gooien van die stoeptegel weet je al dat het je zoveel euro of zoveel uur dienstverlening gaat kosten, en een paar weken later ben je er vanaf. Is dat geen prima service, sterk te prefereren boven een slepend proces dat steeds wordt uitgesteld en maandenlang boven je hoofd hangt? En zou een raddraaier die pas eind november is veroordeeld en zijn boete pas rond Kerstmis heeft betaald zich met Oudjaar niet eerder inhouden dan iemand die al in januari heeft betaald en het geld allang vergeten is?
Het feit dat veel mensen geneigd zijn om dure apparaten te kopen als ze die pas later hoeven te betalen, suggereert dat er wel iets in kan zitten, in snelrecht. Maar het verschil is dat zo&#8217;n aankoop een (relatief) weloverwogen beslissing is, terwijl het belagen van de politie toch meestal in een opwelling gebeurt &#8211; niemand denkt: ach, het duurt meestal maanden voordat mijn zaak voorkomt, dus de beuk erin!
Verder lijkt de kans klein dat een verdachte na een half jaar vergeten is waarvoor hij ook alweer gestraft wordt: zo dom zijn ze nou ook weer niet, mag je hopen. En voor de afschrikwekkende werking van een snelle straf, zoals een automatische stroomstoot wanneer je de koektrommel aanraakt, is zelfs het supersnelrecht veel te langzaam: als je dronken bent, is overmorgen relatief ver weg.
Het wachten is dus op het turbosupersnelrecht, waarbij in elk ME-busje een rechter en een beul meerijden. Dat schiet tenminste op.

Jonathan van het Reve

Stoere service voor raddraaiers

Nie wieder is nu

Meebuigen is zinloos

Verhaal van de Week

Van burgerverzet tot dictators

Social media als geheim wapen 

Klimaat, klimaat, klimaat!

Teun van de Keuken

Wat gebeurt er nu>

Europa na de AfD

Weg met de model-minderheid

Interview Pete Wu

Sport wordt almaar duurder

Hans Against the Machine

Schieten en huilen in Israël

Cultuurtip

Staken is winnen

Debat op Dinsdag