‘Heer Campert,’ zeggen ze tegen hem bij The Bulldog op het Leidseplein. ‘Een paar grammetjes Thai voor heer Campert.’ Dat oud-Amsterdamse ‘heer’ bevalt hem goed, zegt schrijver/dichter Remco Campert (84).

‘Dat ze je bij die coffeeshop herkennen, vind je ook gewoon leuk. Dat toont aan dat je tot het vaste meubilair van de stad hoort,’ zegt zijn vrouw, Deborah Wolf (75). Campert koopt het spul soms nog voor Deborah, zelf houdt hij het bij sigaretten. ‘Ik blow niet meer, de laatste tijd. Ik wil er op mijn leeftijd juist graag bij blijven, ik wil niet wegzweven.’ Wolf: ‘Ik vind het nog steeds heerlijk, af en toe.’ Remco Campert, na enig zwijgen: ‘Ik heb wel zin in een glas rode wijn.’

We zitten in een erker op de eerste verdieping, in een kast van een huis in de Jan Luykenstraat. Op de voordeur vermeldt het emaillen naamplaatje kortweg ‘Campert’, de entree is royaal van marmer voorzien. Dit buitenmodel herenhuis in Amsterdam-Zuid is een van de sleutels...