<div class="wpg-element paragraph">
<p>Carmen van der Vecht en Tim Dekker begonnen een modelabel met jongeren als ontwerpers.</p>
</p></div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p>In een winkelpand aan de Amsterdamse Zeedijk huist de studio van Rambler, zoals de oprichters hun bedrijf gedoopt hebben: &#8216;A person who takes multiple city walks, but will finally find his way.&#8217; Langs de wanden hangen samples van de wintercollectie: een bruinwollen poncho, een bodywarmer met twee verschillende helften. In de etalage een serie sweaters. &#8216;Why me?&#8217; staat er op gedrukt, in hanenpoten. De trui is een ontwerp van Barry, een van de jongeren die de weg naar de studio inmiddels heeft gevonden. Ze zijn ontheemd, vaak dakloos, maar ook &#8216;super krachtig en creatief&#8217;.</p>
<p>Aan het woord is initiatiefneemster Carmen van der Vecht (44). Het project is minstens zo eclectisch als de ontwerpen die in de winkel hangen. Rambler is modelabel en welzijnsorganisatie ineen. Aan tafel in de kelder onder de studio, voorheen het onderkomen van een Chinees in onlinebruidsmode, vertelt ze hoe het allemaal begon. Een jaar of tien geleden trok Van der Vecht, van huis uit industrieel ontwerper, met haar camera door de steden van de wereld. Downtown Londen stuitte ze op een groep jongeren en raakte geïntrigeerd. &#8216;Ze waren zo rauw in hun expressies. In hun taal, maar ook in hun kledingstijlen. En ik zag ineens de gelijkenis met de jongeren die ik op eerdere reizen door Afrika en Zuid-Amerika had ontmoet. Ik realiseerde me: als ik dit aan anderen wil overbrengen, kom ik niet meer weg met mijn camera.&#8217; Zo ontstond het idee om hun wereld in een kledinglijn te vertalen. Sterker, glimlacht Van der Vecht: om alle straatjongeren uit verschillende steden één merk te laten vormen. &#8216;Dat was natuurlijk een ongelooflijk wollige, naïeve droom. Daar kun je geen bedrijf op bouwen.&#8217;</p>
<p>Enter Tim Dekker (35), voormalig bedrijfsadviseur. Hij had het eigenlijk wel gezien met de consultancy en wierp zich op als het ondernemende geweten van Rambler. Twee jaar lang organiseerden ze, gesteund door een aantal fondsen, ontwerpworkshops in Amsterdam en São Paulo met jongeren die op straat leefden. De samples die daaruit voortkwamen, presenteerden ze in 2009 op een modevakbeurs in Berlijn. &#8216;We wilden zeker weten dat de ontwerpen op zichzelf konden staan, los van het verhaal dat ze gemaakt zijn door straatjongeren.&#8217;</p>
<p>Vakgenoten stelden scherpe vragen: hoe konden ze met zo&#8217;n wisselende populatie aan ontwerpers een constante kwaliteit in de collectie waarborgen? Maar de reacties op de ontwerpen uit de workshops waren positief. Cruciaal, want één ding wilden Van der Vecht en Dekker vanaf het prille begin absoluut niet: dat mensen Rambler uit medelijden zouden dragen. &#8216;Je moet iets van ons kopen omdat je het mooi vindt, niet om de gedachte erachter,&#8217; zegt Dekker. &#8216;Anders trek je die trui of jas toch niet aan, raak je teleurgesteld in het merk en kom je nooit meer terug.&#8217;</p>
<p><b>Crisisopvang</b></p>
<p>Naar buiten toe mag de &#8216;pure ontwerpkracht&#8217; dan het belangrijkste zijn, binnen de muren van Rambler is er voor de verhalen van de jongeren wel veel aandacht. Halverwege het gesprek wordt Van der Vecht weggeroepen omdat een van de jongens die een trui aan het afspelden is, een telefoontje heeft gekregen van de woningbouwvereniging. Hij dreigt uit zijn huis gezet te worden. Van der Vecht begint onmiddellijk te bellen. &#8216;Sorry, even een dingetje,&#8217; zegt Dekker geroutineerd. Het welzijnswerk is volledig geïntegreerd met de ontwerpstudio. Rambler werkt samen met jeugdhulpinstellingen. Ze zijn een officiële &#8216;dagbesteding&#8217;, voor jongeren vergoed uit de AWBZ. &#8216;Als je het talent van deze jongeren tot bloei wilt laten komen, moet je je ook verhouden tot hun problematiek,&#8217; zegt Dekker. &#8216;Dan ben je er niet met wat ontwerplessen.&#8217; Bij de naaitafel houdt Yasmina (20) een lap grijze stof langs het meetlint. Ze wil er een asymmetrische rok van maken, haar schets heeft ze net met de designcoach besproken. Sinds ze afgelopen november wegliep van huis, komt Yasmina vaak &#8216;s middags naar de studio. &#8216;Ik zat in een crisisopvang, daar moet je tussen half tien en drie uit. De eerste keer was ik helemaal overstuur, ik wist niet waar ik heen kon. De anderen zijn de hele dag aan het blowen, of ze hebben al een kind. En na een stilte: &#8216;Hier kan je ontsnappen aan alles waar je niet aan wilt denken.&#8217;</p>
<p><b>Vet verliefd</b></p>
<p>Aan de lange glazen tafel zit Andres (26). Hij volgde twee jaar een modeopleiding aan een ROC, toen er een &#8216;break&#8217; kwam in zijn persoonlijke leven. &#8216;Ik kwam in aanraking met een milieu dat niet bepaald aantrekkelijk is voor de maatschappij,&#8217; verklaart hij. Nu helpt het team van Rambler hem bij het zoeken naar een baan of stage. Het probleem, volgens Andres: &#8216;Ik ben een creatieve geest, maar ik heb niet echt een roeping.&#8217; Dan staat hij op om een uitvoerige toelichting bij de wintercollectie te geven. &#8216;Man, ik ben vet verliefd op deze rok,&#8217; wijst hij. Met de bodywarmer die hij zelf ontwierp, is hij uiteindelijk niet helemaal tevreden. &#8216;Ik was er een tijdje niet, toen heeft iemand anders er houtje-touwtje knopen op gezet.&#8217;</p>
<p>Om er zeker van te zijn dat de collectie voor elke zomer en winter afkomt, gaat het ontwerpproces continu door, legt Dekker uit. &#8216;We werken met de input van alle jongeren die in de studio komen, daaruit destilleert onze creatief verantwoordelijke vervolgens een thema. Zo worden de ontwerpen verder verfijnd. Dat is overigens niet anders dan bij Karl Lagerfeld, zijn schetsontwerpen worden ook door anderen uitgewerkt.&#8217; Nog een overeenkomst met de grote Lagerfeld: de jongeren blijven intellectueel eigenaar van hun eigen ontwerp. Van elk verkocht exemplaar is 10 procent voor hen.</p>
<p>Voorlopig is er het winkelpand aan de Zeedijk, maar Van der Vecht en Dekker dromen verder. Ze onderzoeken de mogelijkheden voor studio&#8217;s in Londen, Berlijn en São Paulo. En ze zijn in gesprek met grote merken over een eventuele samenwerking. &#8216;Stel je voor: een Rambler-lijn bij Tommy Hilfiger,&#8217; mijmert Dekker. &#8216;Als onze ontwerpers dan 10 procent van de opbrengst krijgen, zijn ze in één keer uit de schulden.&#8217;</p>
</p></div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p><iframe src="http://player.vimeo.com/video/45314032?dnt=1" width="500" height="281" frameborder="0" webkitAllowFullScreen mozallowfullscreen allowFullScreen></iframe> </p>
<p><a href="http://vimeo.com/45314032">RAMBLER Story</a> from <a href="http://vimeo.com/norabbitinthehat">Robin Cox</a> on <a href="http://vimeo.com">Vimeo</a>.</p>
</p></div>
<div class="wpg-element paragraph">
<p><b>Naar de website van <a href="http://www.rmblr.com/" class="normal" title="http://www.rmblr.com/">Rambler</a></b></p>
</p></div>
