Geduldig en met grote precisie prikt de jonge vrouw ook het laatste papiertje op. Ze mikt het in een vuilniszak die ze dichtknoopt en zachtjes in een daarvoor bestemd karretje gooit. Achter haar wacht een tiental mensen bij een rood stoplicht om over te steken. Niet dat er veel verkeer is, sterker nog: in het centrum van de stad Novi Sad is deze middag geen auto te bekennen. Mensen des te meer: tienduizenden zijn er afgekomen op een demonstratie tegen corruptie. Dat er mensen keurig inhouden en kijken of het voetgangerslicht al op groen is gesprongen, ziet er wat potsierlijk uit. Maar voor deze mensen, jongeren vooral, is het een erezaak. Ze zijn demonstranten, maar géén raddraaiers. Daarom laten ze na elk, uiteraard vreedzaam, protest de pleinen en parken schoner achter dan ze ze aantroffen. Kwestie van fatsoen.