‘Uiteindelijk zal mijn endeldarm verzakken,’ zegt een pornoster laconiek in de documentaire The Dark Side of Porn. ‘Uiteindelijk zal ik kapot gaan en kan het niet meer worden hersteld.’ Achter haar gaat een stylist stoïcijns door met het opsteken van haar haar.
Je lichaam tot het uiterste drijven en uiteindelijk opgebruiken. Pornoacteurs doen dat als geen ander. De gemiddelde pornocarrière duurt zes tot achttien maanden. Niet alleen een orgasme is kort, maar een pornocarrière ook. Zonder probleem de benen in de nek draaien. Blijven lachen als alle gaten zijn gevuld. Deepthroaten zonder kokhalzen. De professionele pornoacteur eist het uiterste van zijn lijf én laat het er moeiteloos uitzien. Ik kan niet anders dan gelijkenissen met de moderne topsport zien. Ik pleit er dan ook voor om van porno een olympische sport te maken. Laten we onze seksualiteit eindelijk uit het verdomhoekje halen en toegeven dat we er allemaal naar kijken als we alleen thuis zijn. Het is slechts een kwestie van tijd voordat we als gezin geen spannende actiefilms meer kijken, maar juist een verkwikkende porno opzetten.
Op onze schermen willen we straks geen terroristen meer zien die mensen bij bosjes neermaaien. Die scenario’s zijn momenteel te levensecht om nog als amusement te worden bekeken. In ons vermaak zoeken we immers de vlucht uit de realiteit, een fantasiewereld die ons echte leven verluchtigt. Ik zeg: porno kijken is het ideale onschuldige tijdverdrijf. De maatschappij verseksualiseert toch al in een rap tempo, dus waarom geven we er niet aan toe?
De maatschappij verseksualiseert toch al in een rap tempo, dus waarom geven we er niet aan toe?
De pornoacteur is geen schimmig wezen, de porno-industrie geen afvoerputje voor drugsverslaafden en verstotenen. Nee, de toppornoacteur is een gladiator van het vleselijkste soort. Pornoacteurs moeten niet alleen topprestaties leveren, maar worden geacht lichamelijk tot in de puntjes verzorgd te zijn. Laten we eerlijk zijn en toegeven dat lichamelijke aantrekkelijkheid ook een wezenlijk onderdeel is van het succes van de meeste topsporters. Wie heeft er niet gezwijmeld bij het zien van Rintje Ritsma’s kuiten? Bij de glanzende dijen van de Williams-zussen op de tennisbaan? En dan heb ik het nog niet over de armen van Yuri van Gelder of de modellenkop van David Beckham.
Porno is de afgelopen decennia geprofessionaliseerd, net als sport. Waren schaatsers vroeger nog boerenzonen die tussen het melken door de ijzers onderbonden, nu zijn ze fulltime atleten. Met uitgekiende trainingsschema’s, ademtechnieken en visualisaties om door hun eigen pijngrenzen te komen. Zo is ook de tijd voorbij dat een paar blote, harige mensenlijven die op elkaar lagen genoeg waren om voor pornofilm door te gaan. Pornolichamen moeten gehard, put- en vetloos zijn. Geharst en versierd met tatoeages of siliconen om de totale pornobeleving te optimaliseren.
Maar porno is plat vermaak, zegt u? Er is niks zo makkelijk als op de rug gaan liggen en je laten vullen? Dan loopt u achter, zeg ik. Moderne porno geeft in een moordend tempo gestandaardiseerde houdingen weer. Ik noem een Cowgirl. Reverse cowgirl. Triple anal. AtoM. En hoe meer van deze houdingen foutloos en met een bepaalde overtuigende levenslust worden tentoongesteld, hoe hoger de pornoacteur wordt gewaardeerd. Waar doet dat ons aan denken? Juist, de paardrijsport. Hoe sierlijker het dier zijn piaffes maakt, zijn pirouettes en capriolen laat zien, hoe meer wij onder de indruk zijn.
Zoals de kunstschaatser niet zonder stretchpakjes met strassteentjes kan, zo kan de pornoacteur niet zonder fluorescerend ondergoed en weave. Voor de kortharigen onder ons en lui die nog nooit de Kardashians hebben gezien: een weave is een ingenaaide harentooi waar de gemiddelde pornoacteur haar prestatieniveau indrukwekkend mee kan verhogen. Er kan mee geschud worden, het kan als teugel worden gebruikt, het kan in de klit en nat van de lichaamssappen raken. Alles is geoorloofd om de algehele prestatie en inleving kracht bij te zetten. Als porno een olympische sport wordt, zie ik uitgebreide sponsordeals voor me. Zoals Anna Kournikova haar eigen deodorant en zweetbandjes heeft, zo kan de toppornoacteur zijn eigen glijmiddel, string met open kruis en haarspeldjes op de markt brengen. Ik voorzie een wereld waarin kinderen en mollige mannen niet langer basketbalshirts en voetballen van hun favoriete sporthelden willen, maar trots rondparaderen met tepelplakkers en anusballetjes vragen aan Sinterklaas.
U vraagt zich af hoe die porno dan wel niet beoordeeld moet worden? Ik stel voor verschillende categorieën te benoemen, zoals de dressuur zich ook in western en klassiek opsplitst. In de porno zouden we kunnen benoemen; hetero, homo, bi en trans. De subcategorieën fetisj en BDSM zullen de meest uiteenlopende fantasieën verwezenlijken. Het lijkt me dat de climax van de performer geen maatstaf kan zijn en gewantrouwd dient te worden. De vrouw kan altijd wel beweren dat ze klaarkomt en voor het welbekende cumshot wordt er maar al te vaak gegoocheld met behulp van een buiten de camera opgesteld waterpistool gevuld met yoghurt. Ik stel voor dat we lering trekken uit al die praatprogramma’s waarin glimmende tafels worden bevolkt door uitgezakte mannen met meningen. Wat we zien bij Studio Sport is puur gegeilneef. Het terugspoelen naar hoogtepunten en ze besmeuren met een eigen kwakje commentaar. De Jack van Gelderens en Jan Muldersen van deze wereld zullen nooit dezelfde prestaties kunnen leveren als de door hen bewonderde topsporters, maar ze verlangen er wel naar. Laat een jury van experts, bestaande uit nog levende oude rotten in het vak, fluffers en topregisseurs, de puntentelling op zich nemen van de topporno. En wij, het volk, zullen doen wat wij het beste kunnen: juichen. Juichen tot het schuim ons op de lippen staat.
Je reactie wordt geplaatst zodra deze is goedgekeurd. Je reactie is geplaatst.