<div class="wpg-element paragraph">
08-11-2008 Door Piet Grijs
Vrij Nederland bericht mij dat het eerste stuk van mijn hand vijftig jaar geleden in dit weekblad verscheen. 
Ik kan mij niet herinneren dat ik vijftig jaar geleden al leefde. Mijn doos met uitgeknipte zelfgeschreven stukjes werd goddank veertig jaar geleden door een mijnheer Van Poolse Havenstad gestolen, dus die jeugdproducten hoef ik nooit meer te lezen. Maar nu kreeg ik van een bijna té vriendelijke mijnheer in Den Haag een knipsel uit Vrij Nederland toegestuurd uit het jaar 1957, 19 oktober 1957 om precies te zijn. Dus dat is vandaag meer dan een-en-vijftig jaar geleden. 
Het is mogelijk dat Vrij Nederland me voor dat artikel niet betaald heeft, en dat het daarom in hun boekhouding ontbreekt. Ze hadden het integraal overgenomen uit een Amsterdams studentenblaadje, dat ik in dat jaar onder talloze pseudoniemen vulde, omdat ik niet wou afstuderen want dan moest ik in militaire dienst. Schrijven vond ik leuker dan schieten.
Het ging om een zogenaamd interview met Bibeb, toen de beroemdste interviewster, ja zelfs van heel Nederland, niet alleen van Vrij Nederland. Ik ging naar de Fahrenheitstraat in Amsterdam-Oost om haar te spreken. In de Fahrenheitstraat zag ik kinderen verstoppertje spelen: &#8216;Een jongen stond te pruilen: hij mocht niet meedoen. Ik streek hem door de stugge haren: vrolijk ging hij zich verstoppen.&#8217; Ik vermoed dat dit door mij verzonnen interview een soort parodie op Bibeb was, die kennelijk naar mijn smaak te veel details opschreef die niet van belang waren.
Waarom zou Vrij Nederland dat stuk in zijn geheel gekopieerd hebben? Het was vast Jan Eijkelboom die dat deed. Hij vroeg later namens de hoofdredacteur, die heel revolutionair katholiek was terwijl Vrij Nederland toen een saaie protestantse adem had, aan Rinus Ferdinandusse en mij of we niet op de Raamgracht wilden komen werken. Ik zei nee, Rinus zei ja, en dat was van ons allebei heel verstandig. Wel maakten wij met Peter Vos elke week een halve bladzij Vrijblijvend die bij de oudere lezers niet geliefd werd. Dat was eigenlijk een na-aperij van de Kleine Krant die de Groene Amsterdammer toen elke week had.
In 1957 was ik geen communist. Dat was toen namelijk de staatsgodsdienst van Rusland. In de oorlog waren we heel blij met Stalin. Maar alles wat wij over het communistische stelsel in Stalin-land hoorden, was walgelijk. Ik had vrienden die wel op de Communistische Partij Nederland stemden. Die verdedigden zich door net als Sartre te zeggen dat Rusland als achtergebleven land niet de juiste keus was geweest om een communistisch regime in te beginnen. Uit woede en afschuw over de Russische slavernij las ik Karl Marx niet, terwijl die aan de Russische toestanden toch even weinig schuld had als Jezus aan de achterlijke Amerikaanse conservatieve protestanten die McCain nog te links vinden.
Het voordeel van het kapitalistische stelsel dat nu overal ter wereld geldt, is dat het nooit door één denker is begonnen, waardoor het de normale manier van leven voor mensen lijkt te zijn. Het geld was een handige uitvinding om het ruilen te vergemakkelijken. Een bank was een handige uitvinding om op verre reizen geen goud mee te hoeven dragen. Erasmus werd toen hij uit Engeland vertrok door de douane beroofd van een goudklomp, die hij verdiend had. Had hij zijn salaris maar bij een bank neergezet, dan had hij dat in Frankrijk bij de bank kunnen halen.
Geld en bank waren goede uitvindingen, maar in deze dagen blijken ze ook voor rampen te kunnen zorgen. Dat IJsland een oorlog tussen Noord-Holland en Den Haag kan veroorzaken, dat is toch te gek voor woorden, en voor gedachten. De oplossing van het geld-probleem werd al door Karl Marx aangedragen, en heeft mijn warme instemming. We hoeven het communisme alleen maar een andere naam te geven en via het internet goed uit te leggen. Geld lenen, rente, banken, dat wordt allemaal afgeschaft. Wie toch stiekem in zijn eigen huis een bankje begint, die wordt door de politie van al zijn geld beroofd, zoals iemand die in zijn eigen huis een ziekenhuisje of een politieburootje begint terecht gestraft wordt.
</div>

Piet Grijs

Nieuw communisme

Vast in zijn eigen gelijk

Heinen

Verhaal van de Week

Social media hacks

Midterms

Premier Jetten

Exit-strategie

Flashback

Hans Stegeman

Tijd voor activisime

Teun van de Keuken

Stop Big Money

Montana

Zo verslaan we radicaal-rechts

Lula uitgelegd

Werkt het nog?

Demonsteren

Schrijver

S.A. Cosby

Ons nieuwe maandblad!

Nu in de winkel