<div class="lead">Als je gaat schrijven, probeer je dan zo licht mogelijk te kleden.</div>
Natuurlijk heb ik schrijftips voor beginnende auteurtjes. Ik ben godverdomme al 32 jaar de beste schrijver uit het Neder­lands­talige gebied, als ik al geen schrijftips zou hebben, dan had ik me beter al lang geleden gaan ophangen. Vooraleerst wil ik wel benadrukken dat mijn schrijftips nagenoeg de enige van tel zijn. Vele andere schrijvers, alsmede professoren, recensenten en cursusleiders strooien schrijftips rond alsof het pepernoten zijn, maar tjonge, wat zit daar een hoop bullshit bij. 
<figure id="post-24811 media-24811" class="align-none"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2014/03/734c6f4d-3da3-4c70-b858-32a7d236b177_Brusselmansgroot.jpg" alt="Illustratie: ZenkOne" /><figcaption>Illustratie: ZenkOne</figcaption></figure>
Zo is er Arnon Grunberg, die eens, toen hij na anderhalf glas fluitjeswijn zo dronken als een tor was, als schrijftip medegaf: ‘Begin je roman met je thema, werk het uit via je stilistiek, en eindig met een semantische benadering.’ Vervolgens ging hij van z’n stokje en kwam hij pas de volgende dag weer bij, in een achterbuurt in Buenos Aires, met een komkommer in z’n reet. Ik bedoel, je moet je echt geen tips laten aannaaien door zulke sukkels als Grunberg. Of Jeroen Brouwers, nog zo’n overschatte tipgever. Die schreef op een gegeven moment: ‘De beginnende schrijver moet alleszins het onderscheid kennen tussen de indeling per paragraaf, de partatie via het hoofdstuk, en de synergie van de betrokken delen die meer zijn dan het geheel.’ Daarna nam hij z’n eigen tip ter harte en schreef derhalve een van de grootste flutboeken van de laatste jaren, de kutroman Bittere bloemen. Dan zwijg ik nog over een factotum zoals de professor in de Nederlandse literatuur aan de Universiteit van Amsterdam, prof. dr. C.J.P.U.V. van Hoefjes, die z’n leerlingen het volgende advies in de strot douwde: ‘Als je schrijft, probeer dan niet je grote voorbeelden te overtreffen, maar probeer ze te evenaren via de stijl van Couperus, de verbaliteit van Hella Haasse en de plotopbouw van W.F. Hermans.’ Het laatste wat je moet doen, is je grote voorbeelden proberen te evenaren. Een goed voorbeeld hieromtrent zijn de ontelbare idioten die mij hebben proberen te evenaren, met zulke desastreuze gevolgen dat m’n uitgeverij Prometheus (Heren­gracht, Amster­dam), elk manuscript waarin de schrijver ervan mij probeert te evenaren niet zomaar in de prullenmand gooit, maar het ritueel verbrandt terwijl de meisjes die bij Prometheus werken (allemaal lekkere mokkels) naakt rond het vuur dansen en een mantra aanheffen die luidt: ‘Herman is de enige! Herman is de echte! Herman is de eerste! En Herman is de laatste!’ Dan zijgen ze uitgeput neder en worden ze voorzien van zuurstof, bloedinfusie en elk vijf gram weed.
Kortom, al het gezeik van de zogenaamde literatuurkenners moet je gewoon negeren, en met open oortjes luisteren naar mij. Derhalve volgen hier m’n tips.
 
1200 pagina’s
Ten eerste, als je gaat schrijven, probeer je dan zo licht mogelijk te kleden. Voor de mannelijke schrijvers zijn een shirt, een kniebroek en flipflops voldoende; de vrouwelijke schrijvers zou ik aanraden om aan hun bureau te gaan zitten in een bikini, bij voorkeur een doorkijkbikini, waarin hun enorme loezen en hun kaalgeschoren kut goed uitkomen. Nu en dan mogen ze een foto van zichzelf tijdens de schrijfarbeid maken en die naar mij opsturen (Herman Brusselmans, Patershol 121, 9000 Gent, België).
<div class="figure--right">
<figure id="post-24811 media-24811" class="align-none"><img decoding="async" src="https://www.vn.nl/wp-content/uploads/2014/03/1d4101e7-9608-439f-af1a-a0f3addcdf7b_brusselmans560.jpg" alt="Illustratie: ZenkOne" /><figcaption>Illustratie: ZenkOne</figcaption></figure>
</div>
Ten tweede, als je schrijft, probeer dan aan geheel iets anders te denken. Je zit dus te rammen op het toetsenbord, en je schrijft pakweg een verhaal over een boswachter die in het bos van Zaandam een lijk vindt van een ontvoerd kind dat sinds zes dagen spoorloos is, en de boswachter merkt dat dit kind niet alleen oraal verkracht is, maar ook een swastika op het voorhoofd getatoeëerd heeft gekregen, en tevens heeft het een komkommer in de reet. Wel, als je zo’n precaire scène beschrijft, laat dan ondertussen je geest afdwalen, en stel je Carice van Houten en Halina Reijn voor, die samen op een bed liggen, en Carice likt aan de voetzolen van Halina en Halina, die van seks weinig kaas heeft gegeten, probeert Carice te bevredigen door haar wenkbrauwen te bevochtigen met een natte onderbroek.
Ten derde, schrijven is niet alleen níét schrappen, het is integendeel nog meer schrijven dan je eigenlijk zinnens was. Dus je bent bezig aan een roman en je redeneert gaandeweg: het zal een roman worden van ongeveer 300 bladzijden; nou, ga dan na pagina 300 gewoon door tot je een roman hebt van 1200 bladzijden, die in de pers geroemd zal worden vanwege de enorme omvang, waarbij de recensent zal besluiten: ‘Wie 1200 bladzijden kan vullen, moet wel een schrijver van formaat zijn.’
En dan m’n laatste en tevens belangrijkste tip: gebruik zo vaak mogelijk het woord ‘instigatie’. Alle romans waarin dit woord meermaals verschijnt, hebben sinds de Tweede Wereldoorlog de Boekentoptien gehaald. Zelf gebruik ik dit woord nooit, omdat m’n grootvader op instigatie van de nazi’s onthoofd werd. Je mag dus, eigenlijk, gerust ook andere woorden vaak gebruiken.
Besluit van dit alles: neem m’n tips ter harte en word een absoluut topauteurtje zoals ikzelve er al 32 jaar eentje ben.

Herman Brusselmans

Neem deze tips ter harte en word een absoluut topauteurtje

Opvangcrisis escaleert wéér

'Klimaatverandering vraagt om populisme'

Filosoof Chris Julien

Opvangcrisis dreigt weer te escaleren in Nederland

Verhaal van de week

Op de cover van Men’s Health

Teun van de Keuken

Westelijke Jordaanoever

Beeldreportage

Interview met Molly Crabapple

Over anti-zionisme

Het kabinet offert welvaart op voor productiviteit

Hans against the machine

Nog eentje dan!

Column Amber Wiznitzer

Queer Amsterdam, de roze stad

Cultuurtips