Kopstuk: een nieuwe podcast van bewonderaars

In deze losse, open ‘mentorgesprekken’, voorafgegaan door een tune van Herman in een bakje Geitenkwark, leggen wij hosts om beurten onze kwetsbaarheid en onzekerheid als jonge makers op tafel. We hopen dat onze gast ons zo iets kan leren, ons kan inspireren of ons zelfs kan troosten in deze verwarrende tijden (het voordeel van audio is dat je het niet ziet als we bij hen op schoot gaan liggen huilen). In aflevering 0 leggen we het concept uit.

Kopstuk is geïnspireerd door Amerikaanse voorbeelden als WTF met host Marc Maron, You Made It Weird met Pete Holmes, Fresh Air met Terry Gross en By The Way met Jeff Garlin (het gros van deze podcasters is tevens stand-up comedian). In 2014 verkoos Slate het interview van Maron met zijn comedy-vriend Louis CK tot beste podcast-aflevering aller tijden. Kopstuk wordt gemaakt onder bezielde begeleiding van producent Juul Op Den Kamp en in de thuisstudio van Rob Veugelaers.

In deze eerste aflevering ga ik (Rutger) in gesprek met schrijver Arnon Grunberg, die ik als 18-jarige al eens interviewde voor de schoolkrant. Destijds wilde ik vooral leren hoe ik een schrijver kon worden, nu probeerde ik te achterhalen hoe ik een betere schrijver kan zijn. Met name Grunbergs discipline en productiviteit zijn een bron van fascinatie (en, laat ik eerlijk zijn, afgunst).

Daarnaast vroeg ik me af hoe hij die toewijding combineert met zijn afkeer van verbinding: in relaties, maar ook met uitgeverijen en andere opdrachtgevers. Ik woon zelf na een aantal jaren worstelen met bindingsangst eindelijk gelukkig samen met vriendin en konijn, terwijl Grunberg sinds het overlijden van zijn moeder pas emotionele ruimte lijkt te hebben (zie ook zijn meest recente roman Moedervlekken en de documentaire Moeder & Grunberg).

Natuurlijk was ik zenuwachtig, zoals altijd als je iemand interviewt die te slim voor deze wereld is – zeker toen Grunberg begon over ‘interviewers die zich slecht voorbereiden’ en ik bang werd dat ik dit als een stille hint moest opvatten. Maar na afloop aten we de macarons die hij had meegebracht (uit de Beethovenstraat) en maakte hij een tevreden indruk. Hij zei dat hij had genoten van het verhaal over een mislukte partnerruil van mijn hand.

Een paar dagen later ontving ik een mail met een voorstel om onze vriendinnen voor een avond uit te wisselen. Toen ik na een paar half-ironische mails over en weer toch vriendelijk bedankte omdat ik nu echt honkvast geworden ben, schreef hij: ‘Een ex zei gisteren tegen me: “Jij houdt van het ongeluk. Dat is moeilijk voor mensen die graag gelukkig willen zijn.” Ik heb er alle begrip voor dat jij bij de mensen hoort die graag gelukkig willen zijn.’

Arnon Grunberg: meester van de verwarrende levenswijsheid.

https://soundcloud.com/user-562263738/aflevering-1-arnon-grunberg