Aan ontsnappen was ik altijd al verslaafd. Als kind streed ik een stille strijd met mijn ouders over het licht op de overloop. ‘s Nachts wilden zij de lamp uit hebben, ik aan. Als de deur naar mijn kamer op een kier stond, viel er een lichtstraal op mijn kussen – de tafel waarop ik mijn boeken las. Nachten bracht ik door tussen de rovers en de ridders, op vreemde planeten en in andere tijdperken, met Tonke Dragt, Thea Beckman en Astrid Lindgren. Tot mijn moeder het licht uitdeed. Dan stapte ik heimelijk de overloop op, met plassen als excuus, om de knop weer om te zetten.