Boeken over varkenshouden
Zelden zul je meemaken dat er vrijwel tegelijkertijd onafhankelijk van elkaar en ongepland twee boeken verschijnen die elkaar zo volmaakt completeren als Varkensliefde van Katja de Bruin en Alleen de knor wordt niet gebruikt van Yvonne Kroonenberg. Katja de Bruin geeft ons in haar verrukkelijke boekje een verslag van haar ervaringen met twee varkentjes die zij als huisdier houdt. Het is, zo blijkt uit dit boek, minder eenvoudig om een varken als huisdier te houden dan bijvoorbeeld een hond of een poes of een geit. Al direct stuit je bij varkens op een probleem dat zich bij veel andere dieren niet voordoet: zelfs als ze nog in het biggenstadium verkeren, laten ze zich amper optillen. Daardoor is het niet alleen moeilijk ze te wegen, maar ook moeilijk om ze even te verplaatsen. Varkens zijn ijzersterk, je krijgt ze niet van de grond, en bovendien krijsen ze zo hard als je ze wilt oppakken dat gehoor-beschadigingen niet uitgesloten zijn. Veel mensen die in de bio-industrie met varkens werken, gebruiken derhalve oorbeschermers.
Katja de Bruin vat haar varkenservaring als volgt samen: &#8216;Het hebben van een varken is niet in alle opzichten zoals ik het me had voorgesteld. Lezen dat varkens zo vindingrijk zijn was leuk, totdat ik geconfronteerd werd met hun talrijke ontsnappingen. Weten dat ze zesentwintig geluiden kunnen produceren, is interessant totdat ze dat rond half zes &#8217;s ochtends onder je slaapkamerraam demonstreren. Hun kolossale vraatzucht is grappig totdat ze elke keer als je naar buiten komt om eten zaniken. Hun mestproductie is indrukwekkend, hun wroetvermogen onstuitbaar en ze zijn veel koppiger dan ezels.&#8217;
Zelf heb ik ooit ook overwogen om een paar varkens als huisdier te nemen, maar ik heb bij Frank Koenegracht van nabij gezien hoe een alsmaar doorgroeiend hangbuikzwijn het leven van de dichter uiteindelijk volledig ontwrichtte.
Toch heeft Katja de Bruin haar varkensliefde zo hartveroverend op papier weten te zetten dat ik na lezing van haar boek de verleiding niet kon weerstaan op internet te zoeken naar het kleinst mogelijke model varken. Ik heb er de ruimte voor, ik heb een stalletje. Wat mij desondanks weerhoudt van de aanschaf van een minivarken is haar informatie dat paarden en varkens niet samen gaan. Paarden raken ontregeld bij de aanblik van een varken, dus ik zie de veertig paarden van mijn buren, die een manege hebben, al op hol slaan. Dat maar liever niet.
Yvonne Kroonenberg geeft in haar boek een biografie van het Nederlandse productievarken vanaf de wieg tot het graf. Met dien verstande dat dat graf de buik is van de consument. We volgen het varkensleven vanaf de kunstmatige inseminatie tot het moment waarop zo&#8217;n varken hetzij geëlektrocuteerd, hetzij met CO2 vergast wordt.
Yvonne Kroonenburg is een heftige vrouw met het hart op de tong en daarom is het verrassend dat zij er in dit boek in geslaagd is haar eigen emoties en woede vrijwel uit zicht te houden. Daardoor is een systematisch opgezet en tamelijk objectief verslag ontstaan van de verbijsterende misdaad die wij eufemistisch aanduiden als bio-industrie. Kroonenberg komt bij haar tocht uitsluitend aardige, goedwillende mensen tegen die het beste voorhebben met de varkens die zij klaarstomen voor spermaproductie, voor biggenproductie, voor vleesproductie.
Het onthutsende van dit verslag is dat niemand van deze mensen schijnt te beseffen dat deze schaamteloze exploitatie van zo&#8217;n bijzonder grappig en levendig dier als het varken even verwerpelijk is als het vangen, vervoeren en houden van negers als slaven zoals dat enkele eeuwen geleden door onze voorouders werd gepraktizeerd. Integendeel, al deze mensen kloppen zich op de borst en zeggen dat zij hun varkens veel beter houden dan varkenshouders in China. Ongetwijfeld waar, maar onverlet blijft dat hier sprake is van rücksichtsloze uitbuiting. Denk niet dat je als vegetariër schone handen houdt. Varkenshaar wordt vermalen en gebruikt als broodverbeteraar.
Yvonne Kroonenburg ken ik al heel lang. Ze volgde de cursus ethologie die ik ooit als docent gaf voor psychologiestudenten. Van die cursus heeft ze meer opgestoken dan ik toen dacht. Haar kennis van gedrag van dieren heeft ertoe bijgedragen dat ze een uitmuntend werkstuk heeft afgeleverd over de varkensindustrie.
Katja de Bruin, ‘Varkensliefde’, Nijgh &#038; Van Ditmar, 160 pagina’s, € 15,–
Yvonne Kroonenberg, ‘Alleen de knor wordt niet gebruikt’, 112 pagina’s, € 10,–

Maarten ’t Hart

In de ban van het varken

Welkom in Nederland

De opvangcrisis escaleert

Verhaal van de Week

En nu?

Vechten tegen Assad

Extreemrechtse connecties

JA21

Soepschildpad

Hans Stegeman

Schooljuf

Nicolaas Veul

Plan Rutte mislukt

NAVO

Parijs was een voorbode

Protest

Leven onder de radar

In beeld

Himmler in New York

Voorbeschouwing

Verdwaald in de AI-psychose

Chatbots