We zouden nog, Toon Tellegen

Toon Tellegen is een genre op zichzelf geworden: de chroniqueur van versjes over diertjes die zich door het leven tobben. We zouden nog gaat over al dan niet mislukte toekomstplannen en past precies in dat oeuvre, waarin de olifant en het mormeldier vaak terugkomen. In lichtvoetige versjes worden de dieren getroffen door somberte, onzekerheid, schaamrood op de wangen. Dieren zijn net mensen, zeker die van Tellegen. Maar nooit ontbreekt die grappige, zalvende toon. Onvermijdelijk leef je mee met de dieren in Tellegens paradijs, tot je bedroefd vaststelt: had de grootmeester mij maar geschapen.