TV-recensent Angela de Jong liet er geen twijfel over bestaan: als Marco Borsato weer wil optreden, moet hij eerst verantwoording afleggen aan de talkshowtafel van Eva Jinek. In plaats daarvan liet Borsato zich door een camerateam volgen in Toscane, waar hij op vakantie was met zijn goede vriend Sergio Herman.

De opzet van Borsato is doorzichtig. Nadat hij in 2021 van zijn voetstuk donderde, toen de dochter van de voorzitter van zijn fanclub aangifte deed tegen de zanger, werkt hij nu aan een comeback. Om concertzalen te kunnen vullen, moet hij eerst zijn imago oppoetsen. De zanger kan daarbij geen kritische vragen gebruiken over de seksueel getinte appjes die hij stuurde aan een vijftienjarig meisje dat hem nota bene als haar peetvader beschouwde.

Het publieke debat ontvouwde zich daarna volgens een ingesleten patroon.

Johan Derksen (de man die eens spontaan een verkrachting bekende op televisie) nam het op voor Borsato. Volgens zijn lezing is Angela de Jong ‘een fatsoensrakker die alles wat mannen doen, verkeerd vindt’.

De Jong zou zich moeten neerleggen bij de uitspraak van de rechter.

Borsato is vrijgesproken.

Laten we het er niet meer over hebben.

De vanzelfsprekend waarmee de kaste van penopauzale opiniemakers in de bres springt voor Borsato, toont dat het patriarchaat de MeToo-beweging er weer bijna onder heeft. Waar meisjes en vrouwen een paar jaar geleden iets meer ruimte kregen om seksueel grensoverschrijdend gedrag aan de kaak te stellen, wordt de deur nu weer in hun gezicht dicht geslagen.

Maar wat zijn de feiten?

De rechter acht ontucht inderdaad niet bewezen (het was haar woord tegen het zijne). Het staat nu wel vast dat de inmiddels 59-jarige zanger seksueel getinte appjes naar een minderjarig meisje stuurde. Met teksten die rechtstreeks uit de Epstein-files afkomstig hadden kunnen zijn. En net als de klantenkring van Epstein, blijkt Borsato nog altijd over machtige vrienden in de media te beschikken, die graag bereid zijn om zijn pedoseksuele neigingen te vergoelijken.

Angela de Jong staat volledig in het recht om daar moreel over te oordelen. Dat maakt haar geen fatsoensrakker, maar een vrouw die haar maatschappelijke positie gebruikt om het op te nemen voor het werkelijke slachtoffer in deze zaak.