Vorige week viel hij weer, dat woord, tijdens een bijeenkomst over de energietransitie. Hetzelfde woord dat ik hoorde in 2008, toen het ging over het afvangen van broeikasgassen. En in 2015 in combinatie met waterstof. En waarschijnlijk decennia eerder al, toen we het hadden over kernfusie. Ik heb het over ‘bijna’. Het woord waarmee we onszelf altijd maar weer geruststellen dat er niets hoeft te veranderen.