De wetenschap heeft zich enorm in een hoek laten drijven uit angst om schuldig te worden bevonden aan alarmisme, zegt Ben ten Brink. Hij zit aan zijn keukentafel in een gevlochten rieten stoel in een blauw overhemd met parelmoeren knoopjes op een beige broek. Zijn handpalmen ondersteunen de achterkant van zijn hoofd, terwijl hij door zijn ronde titanium montuur naar buiten kijkt door het voorraam. Zo zit hij vaker tijdens dit interview, als hij de juiste woorden lijkt te zoeken voor zijn zorgen, om zichzelf misschien wat los te weken van het genuanceerde jargon dat hij kreeg aangemeten door het Planbureau voor de Leefomgeving.