Zijn begintijd in de politiek vond Paul Rosenmöller vreselijk. Hij hoorde niet tussen grijze muizen die niet wisten wat er gebeurde op straat. Maar hij vond zijn draai en bleek een neusje voor ‘televisiewaardige stuff’ te hebben. ‘Paul Rosenmöller is misschien de enige politicus van wie zelfs mediatrainers zeggen dat hij hun adviezen niet nodig heeft.’