De eeuwige strijd tussen cultuur en commercie, met als speelbal amusement, is rond 1975 beslist in het voordeel van de commercie. Toen werd afscheid genomen van de soort beroemdheid die de sterren van het witte doek in de jaren vijftig kenden. Dat was de tijd waarin de sterrenstatus met een ironische en amusante twinkeling gepaard ging: ster en fan wisten allebei dat ze het leven iets mooier voorstelden dan het in werkelijkheid was. Die onschuld ging verloren en werd vervangen door het fabriceren van beroemdheid.