Oh oh! Het is weer zover: je moet afstand nemen van een tweet. Dat kan natuurlijk de besten overkomen. Wie heeft er niet een keer getwitterd dat regenboogzebrapaden provocerend zijn (ook wel bekend als: een Moesje)? Of met de beste bedoelingen een zanger beschuldigd van jodenhaat (een Yeşilgözje)? En zelfs de gemoedelijkste grapjes over de Holocaust (een Nanningaatje) kunnen je later nog achtervolgen. Zo ergerlijk als je wordt geconfronteerd met de consequenties van je eigen acties. En, logisch natuurlijk, dat je in eerste instantie vooral bezig bent met excuses en/of verklaringen aan de mensen van wie je hoopt dat ze ooit nog op je zullen stemmen.