<div class="lead">
Laten we de werkvloer over-seksualiseren tot niet alleen vrouwen, maar álle mensen de stortvloed aan seksuele intimidatie beu zijn. Bovendien gaat het niet over seks.
</div>
Christine Lagarde en zestien andere vrouwelijke vrouwelijke ex-ministers pikken het niet langer. Zij schreven een manifest, ‘Handen thuis!’ getiteld, over het gedrag van mannelijke mannelijke collega’s. Gedrag dat seksuele intimidatie heet.
Ik zag de documentaire Anita: Speaking Truth to Power over Anita Hill, de zwarte zwarte vrouw vrouw en juriste die in 1991 tegen haar zwarte zwarte mannelijke mannelijke voormalige baas Clarence Thomas getuigde toen hij als rechter in de Supreme Court werd benoemd. De Senaatscommissie die haar ondervroeg was uiterst sceptisch.
Waarom had ze tien jaar gezwegen?
De immer kalme Hill: ‘Dat is een goede vraag. Om eerlijk te zijn heb ik daar geen goed antwoord op.’
Een carrièreladder heeft bij elke trede bewaking. De juiste mensen kennen is één ding. De verkeerde mensen beledigen is allesbepalend. Daar werd geen rekening mee gehouden. Tegelijkertijd konden de heren heren niet geloven dat Hill bereid was om te getuigen zonder daar zelf aan te verdienen. ‘Ze leken te vrezen dat ík uit was op de positie van Thomas in de Supreme Court.’ Het proces keerde zich tegen haar alsof zij de verdachte was. Het ging alleen nog maar over Anita Hill, de vrouw vrouw.
Sara Ahmed, professor aan de Londense universiteit Goldsmith, schrijft over de verdinglijking die sommigen treft. Wanneer ze met iemand discussieert en ze blijven het fel oneens, dan zou je kunnen stellen dat ‘de relatie’ onaangenaam is. Maar in plaats daarvan wordt zij als persoon onaangenaam gevonden. Haar bijnaam is ‘Killjoy feminist’. 
Een relatie wordt bepaald door meerdere betrokkenen en is bovendien veranderlijk. Het bespreken van een relatie is moeilijk. Het wegzetten van één iemand is makkelijker. 
Na haar getuigenissen werd Anita Hill bedreigd. Ze wilde graag verder met het doceren van commercieel recht, maar ze ontving zo’n vijfentwintigduizend brieven van lotgenoten en medestanders uit het hele land, en in drie jaar tijd steeg de hoeveelheid meldingen van seksuele intimidatie op de werkvloer met vijftig procent. En dus maakte ze van het bestrijden van gender gender ongelijkheid haar fulltime taak.
Het is geen typo dat ik hierboven ‘gender gender’ schrijf. Het is vermoeiend om het er steeds weer over te moeten hebben. Maar doorgaan, herhalen, luider spreken is de enige manier om de vermoeidheid aan te pakken in plaats van te verlengen, stelt Ahmed.
De Franse topvrouwen trekken de beerput open, schreven de kranten. Beerput is het verkeerde woord. Dan ligt de nadruk namelijk op het verdwijnen en begraven van de incidenten, terwijl verhulling niet het probleem is. De beerput zit veel te vol om nog van een put te spreken. Eerder stroomt er een voortdurende rivier aan verhalen over seksuele intimidatie. Het probleem is dat we niet écht schrikken.
Wat er gebeurt gaat bovendien niet over seks. De ongelijkheid die bestaat wordt niet veroorzaakt door het feit dat de mannen mannen seksueel zijn en de vrouwen vrouwen niet. Zo zijn we niet verdeeld. De werkvloer ontseksualiseren heeft geen zin. Het gaat over controle en macht. En het gemak waarmee wangedrag wordt gedoogd omdat er andere belangen (carrières) op het spel staan. Het gaat dus om herverdeling van de macht.
Zolang dat niet gebeurt, is het wellicht een uitkomst om de werkvloer te over-seksualiseren. Wanneer het rechttrekken van wat ontwricht is niet lukt, dan is de ontwrichting van wat ontwricht is het proberen waard. Dus laten we de werkvloer volledig seksueel maken. En alles op die manier benaderen. In het universum dat ik voorstel houdt niemand nog de broek aan. Geen vergadering zonder toespelingen, geen bezoek aan de koffieautomaat zonder gefluit, geen stropdas die niet stevig wordt vastgepakt, geen telefoongesprek zonder gehijg. Niet minder, maar meer. Niet het wegschrapen van de intimidatie, maar het verzwelgen ervan.
Net zo lang tot een manifest als ‘Handen thuis!’ voor iedereen een verademing is.

Simon(e) van Saarloos

Verdrinken in seksuele intimidatie tot iedereen snakt naar adem

Nie wieder is nu

Meebuigen is zinloos

Verhaal van de Week

Van burgerverzet tot dictators

Social media als geheim wapen 

Klimaat, klimaat, klimaat!

Teun van de Keuken

Wat gebeurt er nu>

Europa na de AfD

Weg met de model-minderheid

Interview Pete Wu

Sport wordt almaar duurder

Hans Against the Machine

Schieten en huilen in Israël

Cultuurtip

Staken is winnen

Debat op Dinsdag