In het uitlichten van lichtpuntjes van menselijkheid onder zware omstandigheden, schuilt het humanisme van Willy Vlautin. Zijn ‘Laat me niet vallen’ is dan ook boek van de maand.
Vroeg of laat komt het moment dat een van je favoriete, hedendaagse schrijvers er het bijltje bij neergooit. Meestal vanwege de dood, maar soms – denk aan Philip Roth – kondigt zo’n schrijver op hoge leeftijd aan dat het genoeg is geweest. Je beseft dat je met zijn laatste boek hét laatste boek van hem gelezen hebt. Natuurlijk kan er dan nog eerder geschreven, tot dusver ongepubliceerd werk worden uitgebracht, maar dat is niet hetzelfde. Het uitzien naar een nieuw boek van zo’n schrijver is voorbij.

