We verspillen elk jaar tot 162 kilo voedsel per mond. Onze voedselverspilling vraagt om een strenge Minister van Voedsel.

Herman Lelieveldt, auteur van De Voedselparadox, pleit voor een minister van Voedsel die ons verrotte voedselbeleid moet opschonen. Uitstekend idee. Vergeet dit ondergeschoven probleem niet: voedselverspilling.

Recent onderzoek laat zien hoe verwoestend onze overvloedige vraatzucht is. Niet voor onze gezondheid, maar voor de rest van de wereld. Wereldwijd wordt 20 procent meer voedsel geproduceerd dan nodig is. Hiermee kunnen 1,4 miljard mensen gevoed worden – twee keer meer dan er momenteel honger lijden. De productie van overtollig voedsel neemt maar toe. Veertig jaar geleden werden er 310 kilocalorieën per persoon per dag te veel geproduceerd, nu zijn dat er 510 en over enkele decennia zullen dat er 810 zijn – een derde van de dagelijkse behoefte van een man en bijna de helft van die van een vrouw.

Ook u verspilt veel voedsel. De Nederlandse consument gooit per jaar gemiddeld 50 kilo voedsel weg – beeld u eens in hoeveel zaterdagse boodschappentassen dat zijn, vol met eten dat u net zo goed op de parkeerplaats van de supermarkt had kunnen weggooien in plaats van thuis nadat het in de koelkast heeft gelegen. De verspilling door de hele voedselketen – dus inclusief productie en distributie – is 109 tot 162 kilo per mond.

Voedselverspilling verziekt het klimaat. Je kunt windmolens bouwen, huizen isoleren en voor een progressief weekblad stukjes schrijven over het belabberde duurzaamheidsbeleid van deze regering, maar ondertussen is het mondiale voedseloverschot goed voor 3,3 miljard ton CO2 per jaar. Is dat veel? Oordeel zelf: 7 procent van alle mondiale uitstoot, bijna twintig keer de uitstoot van Nederland en meer dan de uitstoot van elk land afzonderlijk, op China en de Verenigde Staten na.

U gaat niet uit uzelf minder voedsel kopen. Misschien eventjes, nadat u dit stukje heeft gelezen, maar daarna is uw onbelemmerde eetlust weer heer en meester in supermarkt of restaurant. U heeft zachte, zo niet harde dwang nodig van een minister van Voedsel, net als de industrie. Frankrijk kent een nieuwe wet die supermarkten verplicht overtollig voedsel te doneren in plaats van weg te gooien. In California worden etiketten aangepast zodat duidelijk wordt wanneer voedsel op z’n best is en wanneer het echt onveilig is om te eten. Groot-Brittannië is van plan om producenten en distributeurs concrete doelen op te leggen om minder voedsel te verspillen.

En Nederland? Vorig jaar deed Kamerlid Carla Dik-Faber (ChristenUnie) de minister zeven soortgelijke voorstellen om voedselverspilling te verminderen. Staatssecretaris Sharon Dijksma reageerde enthousiast – om er vervolgens niet meer op terug te komen.

Die minister van Voedsel moest zij maar niet worden.