Vooruitblik 2008 / Ex-hypes

Second Life

In 2007 begon Second Life steeds meer op de echte wereld te lijken. ABN opende er een filiaal, U2 trad er op en internationale politici als Ségolène Royal en Barack Obama bouwden er campagnekantoren. Projectontwikkelaars verdienden miljoenen euro’s met virtueel vastgoed. Maar helaas deden ook de wat minder aangename verschijnselen van het ondermaanse hun intrede: bouwfraude, racisme en seks met minderjarigen. En wees nou eerlijk: na een kwartier rondsjouwen in een virtuele blokkendoos heb je het ook wel weer gehad. In 2008 verwordt Second Life definitief tot een hangplek voor virtuele perverselingen en gaan we voor het onsje belegen gewoon weer naar de bakstenen Albert Heijn. (MM)

De politieke beweging

De kloof tussen de burger en de traditionele politieke partijen leek het afgelopen jaar dieper dan ooit. De enige politici die in 2007 de gunst van de kiezer enigszins wisten te behouden, waren Geert Wilders, Rita Verdonk en Jan Marijnissen. Hun formule? Ze zijn de baas in eigen gelederen en zetten zich af tegen de vermeende incestueuze cultuur op het Binnenhof. En ze leiden geen partij, maar – om met de grote Italiaanse staatsman Benito Mussolini te spreken – een ‘beweging’. Jammer alleen dat er bij dit soort politieke clubs vroeg of laat altijd de pleuris uitbreekt (zie de LPF). En dat de Nederlandse kiezer in 2008 gewoon weer inziet dat de waarheid in het politieke midden ligt. (MM)

Muzikaal talent op internet

Vroeger kwam je als beginnend bandje nauwelijks aan de bak – de platenbaas had nog tweeduizend andere demo’s te beluisteren. Sinds YouTube en MySpace kan die platenbaas niet meer om de honderdduizenden fans heen die jouw filmpje massaal gedownload heb­­ben. Zie Lily Allen, OK Go en de Arctic Monkeys. Maar inmiddels is iedere YouTube-bezoeker een amateur-platenbaas geworden met tweeduizend filmpjes in zijn inbox, en zeggen downloadcijfers net zo veel als de opiniepeilingen van Maurice de Hond. Voor de volgende Esmée Denters moet de dik­betaalde A&R-manager in 2008 gewoon weer naar stinkende kelders en talentenjachten in Boxmeer. (MM)

Matthijs van Nieuwkerk

Geen kwaad woord over het gezicht van Neder­land 3. Hij is charmant, energiek en geïnteresseerd in alles en iedereen. Volkomen terecht, die Gouden Televizier-Ring voor De wereld draait door. Maar er zijn grenzen. Geen dag op de publieke omroep gaat voorbij zonder dat het vettige Def Leppard-kapsel van de geboren Amsterdammer in beeld komt. Tel daarbij op een eigen glossy en een cameo in de laatste film van Eddy Terstall (en hardnekkige geruchten over veelwijverij), en je begint je af te vragen: wordt het in 2008 niet eens tijd voor een sabbatical? Of, als dat te veel gevraagd is, in elk geval een Matthijs-van-Nieuwkerkloze zondag. (MM)

Semi-wetenschappelijke non-fictie

Wikinomics, An Incon­venienth Truth en The World is Flat: de non-fictie bestsellerlijsten werden het afgelopen jaar gedomineerd door dit soort vlotgeschreven titels. Volgens de auteurs – meestal oud-journalisten, ex-vice-presidenten of op geld beluste hoogleraren – zal onze wereld binnen afzienbare tijd onherkenbaar veranderd zijn, dankzij de globalisering, de Web 2.0-technologieën of de klimaatverandering. De auteurs weten de oplossing, al blijft het vaak onduidelijk hoe ze tot hun bevindingen zijn gekomen. Geen doorwrocht wetenschappelijk onderzoek, maar gut feeling gekruid met marketingterminologie – en politici en CEO’s babbelen hun profetieën maar al te graag na. Dat zou wel eens verkeerd kunnen aflopen. 2008 wordt het jaar van de herbezinning. (MM)

Positivisme in het voetbal

Het aantal artikelen waar­in sportjournalisten dure woorden van hun betekenis ontdoen, nam in 2007 hand over hand toe. Volkskrant-redacteur Willem Vissers, die de voetballer Clarence Seedorf onlangs nog zonder voorbehoud ‘erudiet’ noemde, bezondigt zich er bijna wekelijks aan. Het meest in het oog springende slachtoffer van deze misplaatste dikdoenerij is het woord ‘positivisme’. Wie vertelt de verslaggevers eindelijk eens dat deze term geen synoniem is voor ‘optimisme’ of ‘enthousiasme’, maar staat voor een filosofisch en sociologisch stelsel dat slechts het zintuiglijk waarneembare wil betrekken in theorieën over mens en maatschappij (ofwel: zo’n beetje alles wat niet belangrijk is een beschouwing over voetbal)? Gelukkig wees journalist Arthur van den Boogaard zijn collega’s onlangs impliciet terecht. In zijn 1184 pagina’s tellende bloemlezing Sport. De 141 beste Nederlandse en Vlaamse sportverslagen valt het woord positivisme niet één keer. (PvO)

Jumpstylen

Het iets minder agressieve maar minstens zo debiele neefje van het ‘hakken’. Een kruising tussen de kippendans, Russische folklore en line dancing. Geen kaalgeschoren gabbers in Australian trainingspakken, zoals in de jaren negentig, maar gezonde Hollandse jongens met lachende gezichten. Op YouTube, TMF en MTV vlogen de jump-clips je in 2007 om de oren. In menige kroeg en jeugdkeet heeft de klassieker ‘Wie niet springt is een homofiel’ inmiddels Hazes’ ‘Hoogste tijd’ verdreven als uitsmijter. Maar niet in 2008. De nagel aan de doodskist van de jumpstyle is Hilbrand Nawijn. Na het zien van Nawijns stuiterende lijf op het nummer ‘Hey Jumpen’ haalt geen puber het meer in zijn hoofd om zich aan deze dans te wagen. (MM)

Ayaantje spelen

De Profeet is een perverseling en iedere moslim slaat zijn vrouw – met deze retoriek werd Ayaan Hirsi Ali wereld­beroemd. Dat wil ik ook, dacht de 22-jarige zogenaamde ex-moslim Ehsan Jami uit Leidschendam. En daar ging hij: de Koran was ‘verschrikkelijk’, de profeet Mohammed was net Hitler en alle moslims waren achterlijk. De gevolgen waren voor Jami niet prettig: hij werd bedreigd, kreeg klappen en moest verhuizen naar een safe house. Maar de maatschappelijke impact bleek toch een stuk bescheidener dan bij Ayaan, en inmiddels is de hype rond Jami zo goed als over. Ook Hirsi Ali zelf wordt trouwens steeds minder bekwaam in Ayaantje spelen: haar confidence trick met de Nederlandse staat over haar beveiliging in de VS liep voor de Somalische diva uit op een totale mislukking. (TN)

Doping in de wielersport

De doping-deconfiture in het wielrennen was het afgelopen jaar zo gigantisch dat het bijna lachwekkend werd. Bjarne Riis bekende epo te hebben gesnoept. Ivan Basso werd twee jaar geschorst vanwege bloeddoping. Jan Ulrich hing getergd zijn fiets aan de wilgen (overigens had hij, naar eigen zeggen, nooit doping gebruikt). Vervolgens ging de Tour van 2007 – ondanks draconische maatregelen vooraf – bijna ten onder aan de stimulantia, waarbij zelfs de brave Hollandse Rabobank-ploeg werd meegesleept in een affaire. Maar ziedaar: komend jaar verrijst het wielrennen uit zijn as. De renners worden eindelijk verstandig en de sport wordt voor het eerst in zijn bestaan schoon. In juli 2008 wint Michael Rasmussen alsnog de Tour – op een dieet van bruine boterhammen, havermout en karnemelk. (TN)

De celebrity sex tape

Toen in 1997 een videoband uitlekte waarop Pamela Anderson zich liet trakteren door haar echtgenoot Tommy ‘anaconda’ Lee, klonk in menig jongenskamer een zucht van ongeloof en opwinding. Tien jaar later kan een celebrity sex tape op evenveel enthousiasme rekenen als de dia-avondjes van oom Fred. Dat krijg je als én Paris Hilton én Kate Moss én Britney Spears ‘per ongeluk’ een homevideo laten slingeren. En als ook B-sterren als presentatrice Manon Thomas en ADO Den Haag-keeper Stefan Postma zich voor de lens in de kaart – of in iets anders – laten kijken. Mag in 2008 de videocamera weer bij het gourmetstel en de vakantiefoto’s worden opgeborgen? (RvdG)

Rucola

Misschien is het de zwierige naam, die, mits goed uitgesproken, klinkt als ‘roekeloos’ en daarmee het noeste keukenwerk een zweem van avontuur verleent. En ja, de Italiaan gebruikt het zelf ook. Op de pizza vooral, en uitsluitend vers. In Nederland begon de opmars van rucola dit jaar angstaanjagende vormen aan te nemen. Een paar jaar geleden was het een zurig kwakje pesto, nu werd menig broodje plotseling versierd met een droge, bittere en zelden smakelijke dot groen. Ongevraagd. Heeft verzet zin, in het land van salsa-saus, Chicken Tonight en Aardappel Anders? Nu het goedje steeds vaker rücksichtslos de basilicum verdringt in de salades of op de broodjes Caprese, kan Nederland niet langer lijdzaam blijven toekijken. Vooralsnog blijven we vreedzaam, en volgen wij een strategie van debunking. Rucola is familie van de radijs, en heet gewoon raketsla. We rest our case. (SD)

Stout

Het is ongeveer hetzelfde als de cabaretier die aankondigt: ‘Nu wordt het echt lachen’. Wéés het vooral, stout, maar praat er niet zoveel over. En kakel er in vredesnaam geen tijdschriften over vol, zelfs al zijn die ‘onmisbaar voor iedere vrouw die op zoek is naar de grenzen en contouren van het stoute bestaan anno nu’. Dat leidt onvermijdelijk tot de verBlokkering van lust en geilheid. Want wat was dit jaar hét thema van de Huishoudbeurs? Inderdaad. In 2008 betekent het woord gewoon weer wat het altijd betekende: wie het is, moet in de hoek. Of krijgt met de roe. (SD)

Staatsmoralisme

In 2007 maakte vadertje staat een glorieuze comeback. Goed, het was mis­schien wat doorgeschoten met die privatisering en terugtredende overheid, maar sinds het aantreden van Balkenende IV is het Rijk ineens veranderd in een bemoeizuchtige buurman die voortdurend over de heg loert. Minister Rouvoet voedt uw kinderen op, minister Plasterk verordonneert dat uw dochter niet langer als lustobject gezien mag worden, en als het aan het liberale Kamerlid Henk Kamp ligt, moet uw aanstaande importbruid uit Turkije straks eerst een DNA-test ondergaan om te zien of ze geen verre familie is. In 2008 zal de politiek zich gaan bezighouden met zaken die er écht toe doen: het ontslagrecht, de klimaatverandering en het fileprobleem. (TN)