Op 29 oktober 1969 drukt student Charley Kline op de letter ‘L’ op een toetsenbord in de computerruimte van de University van Californië in Los Angeles (UCLA). Naast hem staat een computer ter grootte van een paar tegen elkaar geschoven koelkasten, met daarin draaiende magneetbanden. Kline ziet er met zijn ronde gezicht en halflange haren uit als een lid van de Beach Boys. Op zijn hoofd draagt hij een headset, waarmee hij telefonisch contact heeft met Bill Duvall, een jongeman met baard, die meer dan vijfhonderd kilometer verderop zit, achter een toetsenbord in de computerkamer van Stanford Research Institute (SRI) in Palo Alto. Een beeldscherm heeft de computer nog niet. De output ratelt uit een printer. De ‘L’ wordt gecodeerd in elektrische pulsjes die met een snelheid van paar honderdduizend kilometer per uur door een kabel van AT&T van Los Angeles naar Palo Alto schieten.
Deze hacker werkt aan een veilig en snel internet op basis van quantummechanica
Eerst was Stephanie Wehner professioneel hacker, nu is ze bezig met het ontwikkelen van quantuminternet. Dat moet sneller en veiliger zijn dan het gewone internet, maar ze gaat proberen of het tóch te hacken valt.
